Soğuk terler döküyordu. Adamın yüzündeki piç gülümsemesi kulaklarını tırmaladıkça beynine iğneler batıyor, büyük bir basınç ise kan dolaşımını durduruyordu sanki. Acıyı hissetmek... Tam da yaşadığı şeydi aslında. Öldürmüyordu ama sancılı bir şekilde kıvrandırıyordu.
Boğazından ağzına dolan acı tadı yutkundukça midesi bulanıyordu. İki yanında yaptığı yumruklarını sıktıkça uzun tırnakları etine bıçak gibi saplandı. Buraya geldiğinden beri pozisyonu aynıydı. Kan çanağına dönen yeşil gözlerini duvarın dibindeki adamın üzerine dikmiş ayakta duruyordu. Yüzü gözü şişmiş, dayak yemekten bitap düşmüş adama olan öfkesini bastırmakta artık zorlanıyordu.
"Ne istediniz lan?" Sesi pütürlü, cılız, bir o kadar da acı içinde kıvranan bir tonda çıkmıştı. Kendi kulakları bile zorlanmıştı söylediklerini du
