Beklemek. Bazen beklemek güzel şeylerin gelişine gebeyse tahammül edilebilirdi. Bilirdin ki her şey güzel olacak ve rahat edeceksin. Ama şimdi işler başkaydı. Gonca için her geçen gün biraz daha kötüydü. Koluna amputasyon yapılmıştı. Üç gün geçmişken ve yaşaması hala mucizeyken ayak parmaklarında başlayan kangreni engelleyemeyen doktorlar Demir’in karşısına dikildiğinde yapılacak tek şey vardı.
“Demir Bey, eşinizi ameliyata almamız lazım. Ayak parmaklarında başlayan kangreni engelleyemiyoruz. Vücut tedaviye cevap vermiyor. İlaçların etkisi bedeni toparlayamıyor. Sol ayağı da ampute etmemiz gerekiyor.”
Koca bir dağdı Demir Toygar Çağrı ama şimdi öyle büyük taşlar döküyordu ki resmen en alttan en üste kadar dinamit döşenmişti de patladıkça yok oluyordu.
“Karım, zaten kolunu kaybetti
