Bir patlama olmuştu. Aileleri parçalamış resmen yürekleri ciğerleri yakmıştı. Canlar yitmiş toprağa düşmüş, o canların geride bıraktıkları ise yaşayan birer ölüydü.
O canlardan biri de Gonca’ydı. Yaşadığı her şeye rağmen ailesine sarılmış, evladını büyütmüş, kocasının yokluğunda aileye destek olmuştu. Kolay mıydı kanseri atlatıp da bu kadar güçlü o süreçten çıkmak? Değildi. Ama o kocasının ve ailesinin yardımı ile dimdik savaşını vermişti. Şimdi ise gidiyordu. Ülkesindeki adalet sistemine bir katkısı olabilsin diye seçtiği mesleğinin getirisi sonucu katledilmişti diğerleri gibi ve Şehit Ağır Ceza Hâkimi Gonca Çağrı olarak mezar taşına yazılacaktı. Kocası kendinden önce şehadet şerbeti içen karısına yanacak, ağlayacak ama dik duracaktı. Kızı ise şehit kızı unvanını göğsünde bir ömür taşı
