Aldığı nefes göğsünü şişirirken evin kapısında bir beş dakika kadar bekledi. Kafasında söyleyeceklerini belirledi. Gözlerini kapayıp açarken olacakları ve yaşayacakları süreçleri biliyordu. Safir zile bastığında annesi ona kapıyı açtı. “Hoş geldin kuzum. Abinler yok mu?” “Hoş buldum annem. Abimler birkaç gün daha kalacaklar hastanede.” “Nasıl yani? Allah aşkına neler oluyor sonuçlar çıktı mı? Ay kızım içim gidiyor bir şeyler de artık.” Safir, kabanını asıp gömleğini düzeltirken “Halise teyze burada değil mi?” diye sordu. “Burada kızım gidemedi kadın.” “Tamam o zaman. Ben bir elimi yüzümü yıkayayım geleyim. Konuşacaklarımız var.” Eli kalbine giden kadın “Safir, sakın onu deme.” derken gözleri dolmuştu. “Annem sakin ol. Konuşacağız işte. Lütfen ilacını al fenalaşma

