Günler geçmişti.
Gölge Timi, kurdukları kamptan teröristlerin hareketlerini sessizce gözlüyordu. Herkes görevine odaklıydı ama Çağdaş ’ın içi içini yiyordu. Her dürbüne baktığında, gözleri ilk Gül’ ü arıyordu.
O, düşman kampının tam ortasındaydı. Ve her gün, her saat biraz daha tehlikenin içine batıyordu.
Gül içeriden düzenli bilgi akışı sağlıyordu. Silah depoları, liderlerin yerleri, gece devriye saatleri... Sızmayı başarmıştı. Fakat sızmanın ağırlığı Gül 'ün yüzüne yansıyordu: Sesi her geçen gün daha yorgun çıkıyordu, gönderdiği sesli raporlarda kelimeleri yutuyor, konuşurken irkiliyordu. Savaş bunu fark ediyordu, ama en çok da Çağdaş.
Bir gece, baskın için onay geldi.
Gül, içeriden kritik bir bilgi yollamıştı: "Yarın sabaha karşı herkes silahsız eğitim alanında olacak. Kamp boşalac
