Hakan'ın müthiş tiyatro gösterisini bölen şey, annemin araması olmuştu. Apar topar, Hakan'a doğru düzgün bir şey bile açıklamadan "Hemen eve geliyorum." diyerek telefonu kapattım. Benim eve gideceğimi duyan ve paniklediğimi gören Hakan da Biricik'in zor durumda olduğunu düşünerek peşimden geldi. Onun, Biricik'e karşı olan düşkünlüğü ve merhameti beni hep hayrete düşürmüştür.
Eve geldiğimde Biricik annemle babama kahve servisi yapıyordu. Ben içeri girince "Hoş geldin abla." dedi. arkamdan Hakan gelince "Aa! Hakan abi! Sen de hoş geldin. İyi misin?" diye sordu.
Hakan'ı gördüğü için mutlu olmuştu.
"Ben iyiyim abim. Sen de her şey yolunda mı?" diye sordu Hakan. Benim telaşlı bir hâlde gelmem nedeniyle, Biricik'in başının yine belada olduğunu düşünmüştü.
"Yolunda abi okula gidip geliyorum.
