“Bu sözüne pişman olacaksın.”
“O halde pişman et, beni. Bu gece.” Dişlerini öyle sıkı bastırdı ki birbirine kırılacağını düşündüm. Alt dudağımdaki ruju sertçe silerek yüzünü yüzüme eğdi ve burnundan verdiği sert nefesi yüzüme bıraktı.
“Bu gece seni hiç kimse elimden alamayacak.”
Dilimi, parmağının değdiği kısma yerleştirdim ve yaladım. Rujumu yenilemem gerekiyordu. Parmağına bulaştırdığı rujumu gözümün içine baka baka sıcak dudaklarının arasına yasladı ve diliyle tadımı yaladı.
Karnıma giren garip kasılma, kasıklarıma doğru yol aldı. “Almasın.” diye fısıldadım, o ana hapsolmuş bir şekilde.
“Kimse almasın beni senden. Bu geceyi iple çekiyorum.” Kendi ayağıma kurşun sıkıyordum. Bu gece mahvolacak biri varsa o kişi bendim ve göz göre göre kendimi yakıyordum.
“Siktir, kızıl. Sus.”
“Pek
