İnsan, aklındaki cevapsız bir sürü soru varken bir şeyi koşulsuzca kabul edebilir miydi?
İskender ile evlenmek gözümü korkutmuyordu aksine onunla evleneceğim için içten içe heyecanlı ve tedirgindim. Bunun yanı sıra, hayatımı bir sarmaşık gibi kaplayan varlığı beni çıkmaz bir sokağa götürüyordu. Cevapsız bir sürü sorum vardı, yine de şüphe ve tereddüdüme rağmen ona evet diyebiliyordum.
O, aklımı başımdan almıştı.
Hayatımı ele geçirmişti.
Bir insanın, bir başka insanın hayatını mahvedebilme olasılığı kaçtı?
Aklım da kalbimde ona adeta büyülenmişti, her ne kadar en kısa zamanda benim eşim de olsa ondan bir saniye ayrı olmak tarifsiz bir acı veriyordu bana. Ona bağlanmıştım hem de hiç istemeyeceğim kadar.
“Bayan İnal?”
Vladimir’in sesi, düşüncelerimin arasından sıyrılmama sebep olan şey
