“Altımda inlemeye hazır mısın!, hamile kalana kadar bu odadan çıkmayacaksın!”
Arman’nın dedikleri, birer zehirli ok gibi kulaklarımdan içeri süzüldü. Önce beynimde, buz gibi bir ürperti yarattılar. Düşüncelerim karmakarışık, zihnim bir girdap gibi dönmeye başladı. Sonra o soğuk ürperti, ince bir sızı halinde göğsüme doğru indi. Kalbim, sanki buzdan bir kafese hapsolmuş gibi sıkıştı. Her bir atışı, yankılanan bir çığlık gibiydi. Sözlerin ağırlığı, ruhumu ezen bir kaya gibiydi. Gözlerim karardı, nefesim kesildi. Sanki tüm varlığım, o zehirli kelimelerin etkisi altında eriyordu. Korku, damarlarımda dolaşan bir zehir gibi, beni felç etti. Bedenim titredi, ruhum çaresizce kıvrandı. O an, zaman durdu. Sadece o acı, o korku, o çaresizlik vardı.
Ve ben hislerimi, karşımdaki adama bir an bile y
