ŞEHNAZ İNCİ
“Ben giyinirdim,” diye söylendim ama Allah biliyor ya hiç içimden gelmiyordu. Kafamda bir sürü soru ve acabalar dolaşıyor olmasına rağmen duyduğum iki kelimeyle adamın üstüne atlamış, atlamakla da yetinmemiştim. Yüzümde arsız bir sırıtma peyda olup bana meydan okudu. Herkesin içinde, kendisiyle kavgaya tutuştuğu ikinci bir ses olurdu. Benim içimdeki ses azgın kadının tekiydi. Kendisiyle tanışma şerefine Şahin’i gördükten sonra erişmiştim. Neyse ki azgınlığı yalnızca birine karşıydı da bu zamana kadar başıma olmadık işler açmamıştı.
Şahin, fazla hassasiyet gösterircesine, bacağımın her bir metrakesini okşayarak nihayet iç çamaşırımı giydirmeyi başarmıştı. Niyeti bozuktu, farkındaydım fakat bedenim o niyete artık iştirak etmeye muktedir değildi.
Banyodaki savaştan sonra yeni b
