Sahi, söylesene.
Gitmek mi zor?
Kalmak mı şimdi?
Hastaneden çıktıktan sonra önüme gelen ilk taksiye atlayıp, bankanın önünde durdum. Hakan’ın bana verdiği kredi kartından bana bir kaç ay yetecek para çektikten sonra bankanın içine girip çaktırmadan kartı bir köşeye attım. Bulduklarında çok sevgili babacığıma(!) iletirlerdi nasıl olsa.
Taksiye tekrardan binerek şehirler arası otobüs terminallerinden birine sürmelerini söyledim.
Ağlamıyordum, hiç kimsenin yanında ağlamazdım ben çünkü. Acizdim belki, belki de sulu gözlünün tekiydim ama bunu kimseye belli etmeye niyetim yoktu.
Taksi durunca parasını ödeyerek aşağı inip, ilk kalkacak olan otobüse bilet aldım. Beni bekleyen kimse yoktu ve nereye gideceğim de önemli değildi bu yüzden.
Otobüse binince Poyraz’ın uyanıp uyanmadığını, ne d
