Rosalina'dan
Gözlerimi açtığımda ellerim ağaca bağlanmış bir şekilde durduğumu gördüm. Etrafa baktığımda ağaçlardan birine yerleştirilmiş kameradan anladığım kadarıyla bizi kim kaçırdıysa izliyordu. Kim olduğunu ya da kaç kişi olduklarını bilmiyorduk. Emin olduğum ve bildiğim tek şey vardı. Burada yalnızdım ve savaşmak zorundaydım.
Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum birden metalik bir ses yankılanmaya başladı.
" Merhaba Rosalina. " dedi ses ve beklemeye başladı. Sanırım benden cevap bekliyordu.
" Kimsin sen, amacın ne ? " dedim.
" Oyun oynamak. "
" Ne saçmalıyorsun ? " dedim kaşlarımı çatarak.
" Biliyor musun Rosalina sana acımadan edemiyorum. Baban çok zalim bir adamdı ve tam bir pislikti. Hala da öyle. Söylesene kocan senin bir mal gibi satıldığını biliyor mu ? " dediğinde tek
