Hava güneş görürken bile buz gibiydi hele ki akşam çöküp güneş kaybolunca daha da soğuyordu. Serin esinti insanı daha da üşütüyordu ve sanki ne kadar üst üste giyinirse giyinsin bu içine işleyen soğuk kolay kolay geçmeyecekti.
Onu üşüten asıl şey neydi. Bu içini titreten... Soğuk rüzgardan bile daha keskin bir acı bırakıyordu. Her ne ise Eylül bununla başa çıkamıyordu artık.
Çantasına daha sıkı sarıldı. Bu verdiği üçüncü öz geçmiş olmuştu. Henüz çantasında birkaç tane daha vardı. Bu beceriksiz ve işe yaramaz hissinden henüz kurtulamamıştı ama bir yerden tutmaya çalışıyordu. Yeniden iş aramak ilk adımı olmuştu. Madem atanamıyordu, denemeleri boşa gidiyordu. O halde o da geri dönecekti. Başladığı noktaya...
"Selam!"
Eylül irkilerek başını kaldırdı ve düşüncelerinin ne kadar yoğun olduğun
