SİYAH BADEM: Ağa'nın Kırık Çiçeği

Diyarbakır'ın bazalt ovasında, rüzgârın insanı yere serdiği Kasım günlerinde bir kadın, elinde bavulu ve kucağında kızıyla adım atar Taşlıpınar'a.Defne Arslan bir öğretmendir. Bir duldur. Şehrin tüm renklerini geride bırakmış, ruhunda yalnızca griyi taşıyan biridir. Kocasını yitirmiş, ailesini kendi iradesiyle —kırılarak— terk etmiştir. Geriye yalnızca Mira kalmıştır; yedi yaşında, koca gözlü ve her an babasını soran küçük bir can.Taşlıpınar küçük bir köydür ama bu küçüklük yanıltıcıdır. Her taş duvarın arkasında bir sır, her çay davetinin altında bir hesap, her gülümsemenin içinde bir merak gizlidir. Ve bu köyde herkesin dilinde tek bir isim vardır: Sipan Kılıçhan.Diyarbakır'ın en zengini, Londra'da eğitim görmüş, iki dünyanın arasında sıkışmış bir adam. Babasının gölgesinden çıkmaya çalışan ancak o gölgenin ne kadar karanlık olduğunu henüz bilmeyen, yirmi dokuz yaşında bir güç. Defne’den üç yaş küçük, hayatın yükünden bin yaş büyük.İlk karşılaşmalarında aralarında yıkılmaya yüz tutmuş bir bina, keskin bir tehlike uyarısı ve kıvılcım saçan iki irade vardır. Defne kaçmayı seçer, Sipan ise beklemeyi. Taşlıpınar'ın soğuk taş duvarları arasında, badem ağaçlarının gölgesinde ve Fatma Nine'nin mutfağından yükselen un kokusunda, imkânsız bir şeyler filizlenir.Ancak bu köyde geçmiş, toprağın derinliklerine gömülüdür. Ve o toprak, er ya da geç sakladığı günahları açığa çıkaracaktır.Siyah Badem, kayıp ile yeniden doğuşun, sertlik ile yumuşaklığın hikâyesidir. İki kırık insanın birbirinde nasıl hem yaralandığını hem de iyileştiğini anlatır.Bazalt gibi soğuk başlar, badem çiçeği gibi biter.