Bugün her babanın kahraman olamayacağına şahit oldum. Benim babam hiçbir zaman kahramanım olmamıştı ama bu durumdan hiçbir zaman da şikayetçi olmamıştım. Çünkü yüreğimde titizlikle büyütüp sakladığım umutlarımdan hiçbir zaman vazgeçmemiştim. İçimde hep bir umutla babamın yanına gidiyor, bana bakmasa bile sabırla bekliyordum. Bir gün... Elbet bir gün dönüp gözlerime bakacağını hayal ediyordum.
Benim babam aslında bir canavarmış ve bunu göremeyecek kadar kör ve aptalmışım. Bana nefretle bakarken, geleceğimize umutla bakmıştım.
Şimdi bütün umutlarım, hayal kırıklığı olup gözyaşlarımla dışarı firar ettiler.
Canım yanıyordu ama babamı bu gece kaybettiğim için değil. Küçük Demir'e ve masum insanlara yaptıklarına canım yanıyordu.
Utanıyordum. Bir canavarın kızı olmaktan, onun kanını taşımakta
