Mete
Keyifle uzandım kamelyada, yağan yağmuru izliyordum... Önceleri kışları açmazdı bu çiçekler şimdi yaz kış gül, papatya var...
Vera yanıma geldi
" Nazlı nerede?"
" Uyuyor " dedi üzgün bir tonda.
Karımı da üzdü cibilliyetsiz Cenk. Nazlı'yı görünce geçmişi hatırladı, bana da surat astı baya bir süre. Senin götünden kan almaz mıyım Cenk.
Vera'nın gözü masanın üstündeki Nazlı'nın kapalı telefonuna döndü. "Açmayacak mısın?"
" Hayır, sen de açma" dedim sırıtarak. Ulan Cenk .... düştün elime Cenk. Kız almaya bana gelmezsiniz ha... Şimdi sen de Volkan abin de paşa paşa geleceksiniz ayağıma.
Derin ve keyifli bir nefes alıp tekrar kahvemden bir yudum daha aldım. Vera ise bu durumun keyfini çıkartmama fazlası ile sinirliydi.
" Sana inanamıyorum Mete, gerçekten bazen Cenk abi bırak
