Eylül'ün Anlatımından Devam
Bir kez daha güne huzurla başlamanın mutluluğuyla uyanmıştım. Hem de Demir'in öpücükleriyle...
Saçlarıma bıraktığı öpücüklerle gözlerimi açıp başımı kaldırdım. "Günaydın." gülümsedim. "
"Günaydın güzelim. Benim için gün şimdi aydı."
"Romantikliğiniz üzerinde yine Demir bey. "
"Seni gördükçe böyle bir adam oluyorum işte."
"Hiç şikayetçi değilim bu durumdan." uzanıp dudaklarına bir öpücük bıraktım. "Saat kaç?" geç kalmak istemiyordum.
"Yediye yaklaştı."
"Ohh, hemen hazırlanıp gideyim erkenden. Beni bırakabilirsin değil mi?"
Başını salladı. "Evet. Zaten benim de orada işim var."
"Ne işi?"
"Asena'yı bırakacağım."
"Asena mı?" kaşlarımı çattım. "Asena ne alaka?"
"Güzelim revire gelen hemşire kim sanıyorsun?"
Duyduklarıma inanamadım. "Asena mı? H
