Eylül'ün Anlatımından Devam
Demir arabayı durdurduğunda kemerini çözüp bana döndü. "Ben ne diyorsam onu yapıyorsun. Bekle dersem bekleyeceksin. Kaç dersem kaçacaksın."
Başımı salladım. "Peki planın ne tam olarak?"
"Planım mı?"
"Bir planın vardır herhalde değil mi?"
"Var. Planımın olmayışı. İçeri gireceğim. Meseleyi halledip geleceğim."
"Baya iyi plan doğrusu Demir. Ya adamlar mafya. Delirdin mi sen?"
"Ben de özel harekatçı bir bordo bereliyim güzelim. Ve delilik konusuna gelecek olursak, beni deli olduğum için sevmedin mi sen zaten?"
Güldüm. "O yüzden sevdim." uzanıp yanağını öptüm. "Ama yine de bu yapacağın çok tehlikeli."
"Hallederim. Sen sakin ol." Halledeceğinden emindim de insan işte, korkmadan edemiyordu. "Hadi inelim."
Başımı sallayıp kapımı açtım ve dışarı çıktım. Bar bu
