Timur’dan
Kendime geldiğimde, Elif’in endişeyle bakan gözleri, zihnimdeki o korkunç görüntüleri bir anlığına unutturdu. Elif’in dizlerinde yatıyor, derin derin nefes almaya çalışıyordum. Karanlık, soğuk bir sis gibi içime çökmüştü. Sanki hâlâ o ürkütücü yerde, Namtar’ın dünyasında, Eşik Bekçileri’nin arasında gibiydim. Elif, elini nazikçe saçlarımda gezdiriyor, beni bu karanlıktan çekip çıkarıyordu. Ona dönüp gözlerinin derinlerine baktım ve fısıldayarak konuştum.
“Elif… Orada… Namtar’ın yeraltı dünyasında buldum kendimi.” dedim, sesimdeki titremeyi kontrol etmeye çalışarak. “Gözlerimle o lanetli Eşik Bekçilerini gerçek yüzlerini gördüm. Çirkinlik, karanlık ve korkunun vücut bulmuş hali gibiydiler.”
Elif’in gözlerinde gördüğüm endişe, beni üzse de ona gördüklerimi anlatmam gerektiğini h
