Timur’dan
Kader Taşı’nı içselleştirmeye çalışırken hissettiğim yoğun enerji, tüm zihnimi kuşatıyor, bedenime yayılan enerji gibi ateş içimi yakıyordu. Taş, insan bedeniyle kolayca uyum sağlayabilecek bir güç değildi, bunu hissedebiliyordum. Derin bir nefes alıp gözlerimi sımsıkı kapattım. Bütün zihnimi, ruhumun derinliklerine inen o ilahi enerjiyle kaplıyordum. Taş, kendi özgürlüğünü elime bırakmamakta inat ediyordu. Onu kontrol etmeye çalışırken varlığının ağırlığı sanki beni paramparça ediyordu; zihnime dolan kasvetli sis, benliğimi baskılayarak beni bir kördüğümün içinde bırakıyordu.
Bir an için kendimi tamamen taşın akışına bırakmaya karar verdim. Zihnim, vücuduma yayılan o ağır enerjinin girdabında dönmeye başladı. Görünmez bir el beni benden uzaklaştırıyor, ruhumu taşın derinlikler
