Akşam yemeği için bütün konak masadaydık. Azad Ağa dikdörtgen masanın kısa kenarında tek başına oturuyordu. Onun hemen sağ tarafında Ömer ve Rezan, sol tarafında ise Lorin Hanım ile Naze oturuyordu. Babam Rezanın yanında bende babamın karşısında Nazenin yanında oturuyordum. Önümdeki çorbadan bir kaşık alıp ağzıma götürdüğümde düşünceliydim. Babam Azad Ağayı nasıl bu kadar çabuk affetmişti bilmiyordum ama öğrenecektim. Masanın ucundaki tuza baktım. Bana fazla uzak kaldığı ve Lorin Hanıma yakın olduğu için istemekten vazgeçtim. Ömer baktığım yere bakıp tuza uzandı ve bana uzattı. Bugün onu o şekilde bıraktığımda bana kızıp tavır almasını bekledim ama öyle olmadı. Hiçbir şey yapmadı. Gayet normal davranıyordu. Konakta ilk günüm olmasına rağmen fazla hareketli bir gün yaşamıştım. Biraz da yoru
