Şimdiki Zaman
Babamın başının altına koyduğum yastığı düzelttim.
"Rahat mısın?" Diye sordum canını acıtmak istemeyerek. Kemoterapi çok ağır geçiyordu ve ağrıları vardı. Doktor saçlarının döküleceğini söylemişti ancak henüz dökülmemişlerdi. ama henüz, elbet döküleceklerdi.
Benim o günki söylediklerimden sonra tedaviyi kabul etmiş, benim için savaşacağını söylemişti. Her zaman onun yanındaydım, her daim onunlaydım.
"Rahatım kızım. Hadi sen git ben de uyuyayım biraz." Hafifçe gülümseyip elinden öptüm. Üzerindeki yorganı bir anne edası ile düzelttim ve onu odada yalnız bıraktım.
Hava bugün güzeldi ve öğlen vakitlerindeydik. Hastaneden geldiğimizden beri Ömer ile biraz daha sık konuşuyor bana her akşam nasıl olduğumu, babamın nasıl olduğunu soruyordu. Ona gerçekten minnettardım. Aynı şeki
