Hastane koridorunda bir ileri bir geri gidip duruyordum. Aklımı kaçıracaktım. İçimden sürekli dua edip duruyordum. Allahım ne olur ne olur ona bir şey olmasın ne olur Allahım. Annemden sonra bu acıyı da kaldırmazdım. Elime bulaşan kana baktım, ellerim titredi dokunamadım. İçimdeki yangını söndürmek istiyordum. Evdeki çığlıklarımdan sonra ev halkı hemen yanıma koşmuş babamı apar topar hastaneye getirmiştik. Babamın o baygın hali gözümün önünden gitmiyordu. Hareketsizce yatışı, beni duymayışı, cevap dahi veremeyişi gözümün önüne geldikçe kahroluyordum. Bacaklarım daha fazla beni taşıyamadığında olduğum yere çöktüm. Hastanenin o soğuk zemininin üzerine yağılıp kaldım. Ağladığım için omuzlarım sarsıldı.
"Zerde."Ömer'in sesini duydum. Hızla yanıma koşup kollarımdan tuttu beni. Öne doğru eğildi
