"Çıkın hepiniz çıkın odadan." Herkesi kovdum odadan, kimseyi istemedim yanımda, hiçkimseyi. Lorin Hanım sırıtıyordu, ağzından çıkan kelimeleri duymuştum, aptal, diyordu.
"Çıkın diyorum çıkın." Bir kez daha bağırdığımda, odanın içindeki herkes dışarı çıktı Naze hariç. Naze elini sırtıma koyup okşadı buradayım, yanındayım der gibi...
"Git Naze istemiyorum git." Son demlerimdi ayakta durabildiğim son demlerimdi. Hıçkıra hıçkıra ağlayacaktım. Naze yavaşça odadan çıkıp gittiğinde açık kapıyı kapattım ve daha fazla ayakta duramadı bedenim, kapının dibine yığıldım.
Onlar beni bırakıp gitmişti ama ben iki günde unutmuştum onları, kahretsin. Kendi mutluluğumun derdine düşmüştüm, acınasıydım. Lorin Hanım canımı yakmak için söylemişti bazı şeyleri ama o kadar acı ve gerçekti ki hayır diyememişti
