Biraz sonra Mirza gergin bir ifadeyle yanıma gelip karşıma oturdu.
“Narin attan düşmeden önce silah sesi duymuşsun”
“Evet”
“Bir şey gördün mü peki?”
“Ne gibi?”
“Karşına biri çıktı mı? Ya da bağırış falan?”
“Hayır, sadece iki el ateş edildi o kadar”
“Tamam” diyip çevirdi başını.
“Bilmem gereken bir şey var mı?”
“Hayır”
“Mahsa annenin Bozoklar olabilir dediğini duydum”
“Bizi mi dinledin!”
“Mirza sesiniz evden taşıyordu! Dinlenmedim duydum”
“Annem evham yapıyor. Önemli bir şey yok"
"Olabilir. Önemli olsa beni böyle dağ başında bir başıma bırakmazdın heralde"
"Eğer hepsini dinlediysen bir başına olmadığınıda duymuşsundur!" dedi. Bir hafta boyunca yalnız hissetmiştim kendimi, bunca vakit kapıdaki adamların varlığını bilsem dahi böyle hissetmeye devam ederdim...
Önceki günden kal
