Ne diyeceğimi bilemeden öylece kalakaldım. Artık gizlenecek birşey kalmamıştı. Kabuslarıma giren Asmin karşımdaydı işte ve kabuslarımdakinden daha güzeldi üstelik. Mektubu okuyacak gücü bulamamıştım neyseki.
Mirza yanıma geldi ve elimden mektubu alıp tekrar katladı ve kutuya koydu. Bunları öyle sakince yapmıştı ki sanki yakalanmış gibi değildi. Bir açıklama yapmasını bekledim sabırla. Yüzükleri de kutuya yerleştirdi ve sonunda fotografa gitti eli. Yavaşça eline aldı önce bir süre baktı ve kutuya geri koydu onuda.
"Asmin kim?"
"Gördün zaten Narin daha ne anlatmamı istiyorsun ki"
"Gerçekten bu gördüklerim yeterli mi yani?"
Suratıma anlamsızca baktı sadece.
"Bundan çok daha azı için bir hafta kaldım ben dağ başında" dedim sinirle. Tepkisizce bakmaya devam etti. Sonrada öylece hiç
