Büyük bir sarsıntıyla durdu araba. Gözlerimi açar açmaz yanıma baktım.
"Akın" diye sayıkladım korkuyla. Akın şaşkınca bana bakıyordu, gözlerinden yaşlar akıyordu ama şoktaydı sanki. Kapının hemen önünde savrulmuş dengesizce duruyordu,yüzünde ve ellerinde kan akan kesikler vardı.
Arabanın etrafını birilerinin sardığını gördüm. Kazadan hasar almış kapıları zorlayarak açtılar. Panikle Akın'ı kucağıma alırken ne kendim ne Mirza umrumdaydı. Tek istediğim buradan Akın'ı sağsalim kurtarmaktı.
Azer’in adamları yardım etti ve hızla çıkabildik arabanın içinden. Vücudumun bazı yerlerinde sızılar hissediyordum ama şuan Akından önemli değildi hiçbirşey.
İner inmez Azer karşıladı beni.
"Narin! Akın!" diye bağırarak bize doğru koştu.
"Azer" diyip ona sığınmak için koştum.
Azer önce ikimize b
