Korkuyla arkamı döndüm, ne bulacağımı bilmeyerek döndüm. Azer'e birşey olma ihtimali nefesimi kesti. O kısa bir saniyede ya onu kaybedersem, ya canı yanmışsa diye bir dolu düşünceyle kavruldum.
Neyseki arkamı döndüğümde Azer'de da Mirza da karşılıklı sapasağlam duruyordu.Azer silahını havaya kaldırmıştı.Sinirle havaya sıkmıştı.
"Bir daha karşıma çıkma Mirza. İkincide boşa sıkmam" dedi Azer.
Azer meydan okuyarak Mirzaya bakarken Meryem ve Mahsa anne Mirzayı yanlarına çağırıyorlardı.
"Hastaneye gidelim" diyordu Ahmet. Herkes Hevin'in başında toplanmıştı.
Azer elimden tuttu ve onları o halde bırakıp konaktan çıktık. Kapıdan çıktığım anda hafifledim adeta. Hızlı adımlarla yürüyüp hemen arabaya bindik. Azer'in arka caddede bekleyecek dediği arabaları ve hatta çok daha fazlasını gördüm
