Arabaya bindim ve sonrası hayal gibiydi.
Hala Mirza'nın kokusu vardı sanki üzerimde. Bugünü atlatmıştım ama geleceğimden endişeliydim yine.
Miraç arabayı kullanırken ara ara dönüp bana güven veren bir gülümsemeyle bakıyordu.
Yarım saatten fazla yol gittik. Daha önce hiç gelmediğim büyük iki katlı bir evin önünde durduk ve hep beraber indik. Ben merakla eve bakınırken Miraç açıkladı.
"Bizim evlerden biri. Biraz uzak kalır dinlenirsin diye düşündük. Açık hava, bahçesi falanda var" dedi ve arabadan iki valiz çıkardı.
"Birkaç parça kıyafet falan aldım" diye açıkladı onuda.
Ben dedemin koluna girerken Miraç hızlıca önden gidip kapıyı açtı bize. Koltukların üzerinde örtüler seriliydi ve uzun zamandır kullanılmadığı belliydi. Bu eve gelişimiz biraz plansızdı muhtemelen.
Örtüler kaldırı
