Agir’in ilk defa kendini bana anlatmasını dinledim . Kendini bana anlatırken kendi ile bir savaş verdiği her halinden belliydi . Bir süre susunca konuşmadım . Devam etsin istedim . İstediğimi bir süre sessizliğe gömüldükden sonra verdi .
“Seni ilk gördüğüm günden beri yapmayacağım ne vardı ise hepsini yaptım . Sen her fırsatta öfkelenmemi sağlarken bende öfkeme yenildim . Ben hayatımda bir kadına değil el kaldırmak kötü söz söylememişken sana , namusum dediğim kadına verdiğim zararın karşısında eziliyorum . Tamam sinirli biriyim ve öfkelendiğim zaman gözüm hiç bir şey görmüyor kabul ediyorum. Yinede hiç bir zaman öfkeme yenilmedim . Ama konu onlar ve sen olunca kendimi durduramıyorum çığrından çıkıyorum . Seni kanlar içinde gördüğümde anladım öfkem beni esiri ediyormuş . Ben sen yığılana
