Gözlerimi Agirden çektiğimde onun hemen yanındaki babamı gördüm . İçimde kopan fırtına babamı gördüğümde koptu . Annemin kollarında çıkıp babamın kollarına sığındığımda kokusunu içime çektim. Babam beni kendine saklar gibi sarmaladığında ağlayışım iç cekişlere dönüştü . Geri çekilip ellini öptüğümde puslu gözlerini görmeyeyim diğe dudaklarını anlıma bastırdı . Ondan ayrıldığımda benim dağımın ne kadar dik dursada yıkıldığını görüyordum . Bunun en büyük kanıtı da şu karsimdaki çökmüş haliydi .
" Hoş geldin . " Baba diyemedim . Karşımda beni izleyen gözlerinde ateşler saçan adamın acısına saygılı olmalıydım . Artık ondan eskisi gibi nefret etmiyordum . Bunun nedeni de çektiği acıları artık hissediyordum . Ben Agirin yaralarını artık görüyordum ve artık kabuk bağlasın istiyorum kanamasın .
