Bölüm 40: Umuda Açılan Kapı
Simya, o gece içinde ilk defa umuda benzer bir hisle gözlerini kapattı. Göz kapaklarının ardında bir huzur belirdi, alışık olmadığı bir sıcaklıkla sarıldı ona. Yıllardır içinde büyüyen acı, İbrahim’in gölgesi gibi peşini bırakmayan korkular, geceleri kabus gibi üzerine çöken anılar… Hepsi, Harun’un varlığıyla hafiflemeye başlamıştı. İlk defa, kendini yalnız ve çaresiz hissetmiyordu. Odanın içinde, gecenin sessizliği hakimdi. Simya, yastığa başını koyduğunda, içinden bir şeylerin değiştiğini fark etti. İbrahim’in ona yaşattığı eziyetleri düşündükçe, Harun’un sözleri ve bakışları aklına geliyor, içine tarifi zor bir güven hissi doluyordu. Harun ona hiçbir zaman baskı yapmamış, her zaman onun yanında olmuştu. İlk defa bir erkeğin yanında korkmadan var olabileceğini fark etti. Harun’un o
- Yazar
