Story By PrettyMe Writes
author-avatar

PrettyMe Writes

ABOUTquote
Hello, I\'m N.C. Pretty Me Writes, an aspiring author ready to embark on an exciting literary adventure. With a passion for storytelling and a vivid imagination, I am thrilled to share my creative tales with readers like you. Drawing inspiration from the beauty of everyday life and the complexities of human connections, I aim to transport readers to captivating worlds through my writing. With a blend of warmth, humor, and relatability, my stories are crafted to evoke emotions, ignite smiles, and leave a lasting impression. Whether it\'s a heartwarming romance, a hilarious comedy, or a fusion of both, my goal is to create characters that feel like old friends and plots that keep you eagerly turning the pages. Together, let\'s explore the wonders of storytelling and embark on a journey filled with imagination, emotions, and unforgettable stories. Join me as we dive into the realm of fiction and discover the magic that lies within the pages of a book. Together, we\'ll embark on an extraordinary adventure that will touch your heart and ignite your imagination.
bc
★MY PSYCHOPATH ROOMMATE★
Updated at Nov 5, 2023, 06:22
∅ PROLOGUE ∅ "Huwag mo akong itulak!" (Sinabi ko sa kaibigan ko na nasa likuran ko). Dahil narito kami sa kabilang kwarto, o ang kasama ko sa kuwarto sapagkat siya ay nagwawala araw-araw. Walang araw o gabi na hindi ito gumagawa ng ingay, kaya tuwing natutulog ako, tinatakpan ko ang aking mga tenga. Nang sinubukan kong tignan, para bang walang nakatira dahil minsan ito ay tahimik, pero mamaya ay mag-iingay na naman. Parang wala itong asawang kaaway, tila walang kasama dito sa loob ng kuwartong ito. "Sinabi ko nang wag mo akong itulak!" Galit ko ulit na sigaw dahil sobrang kulit niya. "Pasensya na, sobrang bagal mo kasi, Crystal!" "Eh ikaw na lang dito! Ang dami mong arte! Oh, ayan ikaw ang mauna!" (Sinabi ko at nilipat siya sa unahan) Tumatahimik lang siya at kami ay nagpatuloy sa pagmamasid habang kami ay nasa loob na ng buong kwarto. Hindi pa namin napuntahan ang kanyang kuwarto. Bumuntong-hininga muna ang kaibigan ko bago niya pihitin ang pintuan ng kwarto para bumukas. Akala mo mga militar kami dahil sa mga posisyon namin. Nagkatinginan kami ni Jean bago niya buksan ang malawak at madilim na kwarto. Unang pumasok si Jean bago ako napakadilim ng kwarto pero sobrang lawak nito. "Ano ito?" patanong ni Jean pero hindi ko siya makitang ngayon ay nagkahiwalay kami. "Ewan! Kapain mo nga ang ilaw diyan!" sabi ko at kinakapa ang paligid para mahanap din ang ilaw. "Sige." Maiksi kong sagot. Sa hindi inaasahang ginawa ko, hindi ko namalayan na iba na pala ang nakakapa ko. Pumunta ako sa malambot na bagay pero pinagpatuloy ko pa rin nang may naramdaman akong ibang malambot. "Ano ito? Tao ba ito?" Nang kinapa ko pataas dahil parang nakaupo ito at malaki, nakaramdam ako ng isang buhok. Ba ito? At pumunta ako sa baba, naramdaman ko ang dalawang bilog. Mata ba ito? Pumunta sa gilid ang kamay ko nang maabot ko ang tenga. Agad kong pinakiramdaman yon. Tenga nga!!! Naisip kong ibaba muli at ituro sa isang bahagi ng katawan, naramdaman ko ang isang matigas na uri - ang ilong. Ang tangos nito! Nang maisip ko at pumunta ako sa bottom, sh2t ang lambot! Labi bato? "Jean? Ikaw bato? Pinagloloko mo ba ako?" Ito ang sinabi ko kay Jean, pero hindi ko alam kung si Jean nga ito. Nang maisip ko ito tungkol kay Jean, naisip ko na ibaba pa ang aking panghahawak. Nang maibaba ko na ito, napahinto ako dahil wala itong d*d*! Da fvck!! Hindi ito si Jean. "Don't touch it!" A husky voice,sa harapan ko. Lakaki?? "Crystal San ka?" Narinig ko sa isang side, napakalayo nito, pero naririnig ko pa rin. Hindi si Jean!! Hindi siya ito!! Sino ito?? "So you're Crystal... huh?" A husky voice again on my earlobe side. "I like your name! I want to eat you, Crystal!" Ang banta ng boses na ito. Huh?? Kakainin?? Baliw bato?!! Hindi ako masarap kuya!! No!! Lalaki nga!! Sh*t!! Help!!
like