Mataas na ang sikat ng araw ng magising si Ezekiel, Nanlaki ang mga mata niya ng makitang wala siya sa kaniyang sariling kwarto ’.Inihilamos niya ang kaniyang malapad na palad sa kaniyang mukha, ng maramdaman niya ang sumasakit niyang ulo”.“Bahagya siyang napapikit ng maalalang naglasing nga pala siya kagabi.“WAZUP BROW!!~~ Masiglang Salubong sa kaniya ni Dhenjo ng iluwa ito sa malapad na pinto ng silid.“HEY BROW!~~Nahihiyang tugon ni Ezekiel sa kaibigan na malawak ang pagkakangiti.“HOW’S YOU’RE FEELING?~~ Natatawa pa itong tinapik ang balikat niya’.“TSK! PARANG AYOKO NA ULIT NG ALAK!~~ Mabilis niyang tugon sa kaibigan na hinihilot pa ang sariling sintido.“BROW, BAKIT KASI DI MI AKO TINAWAGAN? EDI SANA MAY KASAMA KANG NALASING KAGABI”.~~Malawak pading nakangisi si Dhenjo.“DIKO NAMAN ALAM NA NASA PILIPINAS KANA PALA” by the way WELCOME BACK BROW!~~ Masiglang wika ni Ezekiel.“TALAGANG SULIT ANG PA WELCOME MO SAAKIN BROW! HAHA HALOS SUKAHAN MO NA AKO KAGABI ”.~~ Natatawang asar pa neto kay Ezekiel na halatang nahihiya