Yaşlı kadın elindeki 'teşi' ile kışlık çoraplar için yün eğiriyor, arada bir çamaşır yıkayan gelinine bakmayı da ihmal etmiyordu.. İkindi ezanı okununca evin ihtiyar köpeği ulumaya başladı, Kudret dağlara dikti gözlerini.. Özlemişti yaylayı kocası ölünce bir başına büyütmüştü çocuklarını.. İşte o yayla; kocasının kan parasıydı.. O yaylada öldürülmüştü hiç suçu yokken kocası.. o yayla hem ızdırap dolu günleri, hemde mutlu günleri hatırlatıyordu Kudret kadına... gelinine seslendi; (  teşi;  Bilen bilir Anadolu'da yün eğirmek için kullanılan araç) "Kemal çadırı hazır etsin yayla yolu gözüktü.  Anca hazır olur. " dedi.. Bahar  etekleri  beyazdan siyaha dönmüş dağlara baktı, doğru demişti Kaynanası... Yayla yolu gözükmüştü.. Her sene annesi, babası, yengesi, ile  giderdi yaylaya. Soğuk sularını kana kana içerdi.. yengesi ile kar almaya giderdi yüksek dağların eteklerine getirdikleri karların üzerine pekmez döker kaşıklayıp yerdi, annesi babası için de hazır ederdi... Ne çok üzlemişti o günleri.. Ağlayarak bıraktı kendini hayvanlara tuz verdikleri yuvarlak taşın üzerine.. Annesi, babası, yengesi, ağabeyleri, yeğenleri, gözlerinin önüne gelmişti "Tamam ana " dedi.. ardından yaptığı işe geri döndü. Kileri temizlemiş peyniri kesip tuzlamış ardından plastik bidona aktarmıştı.. Ekmek leğenine baktı, ekmek yarına yetmezdi.. sadece sabah kahvaltısı için vardı..  tandırın içindeki külleri çıkardı. Yakacağı tezekleri taşıdı.. Un eledi.. kuzuların ağılını temizledi.. ot koydu yemliğe.. Kuluçkaya yatan tavuklara baktı.. buğday verdi. Gece çöktü hayvanlar ağıllarına girdi..  Bahar kayınlarına  yemek hazırladı. Sofrayı topladı. kabı kaçağı yıkadı.. En büyük kaynı Musa; "Yenge yatakları kur da yatalım " dedi. Sabah hayvanlar ezan vaktinden evvel otlağa giderdi.. Erken yatıp erken kalkmak icap ederdi o vakit.. Bahar çok yorgundu.. koca ev hayvanlar ona bakıyordu.. Yatakları kurdu.. kayınları uyumaya gitti... kirli topraklı çorapları yıkadı.. azık torbalarını silkeleyip temizledi.. içlerine yeniden ekmek tereyağı ve peynir koydu.. Son olarak köpeklere ekmek ve yemek artıklarını verdikten sonra kendi odasına gelebilmişti.. asıl zor olan da buydu ya.. küçüktü ve kocasının isteklerini karşılayamıyordu.. neyse ki kocası tarlada çok çalıştığı için yorulmuş ve uyuya kalmıştı Bahar kocasını uyandırmaktan çekinerek yatağa girdi.. sabah kayınvalidesinin sesine uyandı.. kocası uyuyordu hâlâ.. Doğruldu sessizce ama kalkamadı kocası bileğinden tutmuştu.. "Bu gece beklemek istemiyorum.. İşlerini çabuk bitir.. kadın ol biraz.. Ben senin kocamın." dedi bahar bir yaprak gibi titriyordu çok korkmuştu.. Kışı zor çıkarmıştı zaten.. Bütün köyün işlerini yapmaya razıydı lakin kocası ile yatmak çok zordu.. Su sıkıntısı olduğu için bir bahanesi vardı.. ama karlar erimiş çeşme yolu açılmış herkes su almaya gidebilyordu..  bahar yeni gelin olduğu için kayınvalidesi izin vermiyordu suya gitmesine.. Onun dışında ki işleri yapmak ona kalıyordu.. Hamur suyu için teneke sobanın üzerinde su ısıttı.. çok vakit kaybetmeden hamuru bir güzel yoğurdu.... Elini arta kalan suyla yıkayıp döktü.. Bahar robot gibiydi, sesiz ve hızlı.. Ağıl kapılarında biriken gübreleri süpürdükten sonra eve geçti.. Evi çalı süpürgesi ile bir güzel süpürdü.. Kabı kaçağı yıkadı.. öğlen için yemek hazırlayıp,  kilere geçti.. hamurun mayalandığını görünce eliyle taşmış hamurları toplayıp leğene geri koydu.. Tandırı yaktı.. bahar henüz bilmiyordum ekmek pişirmeyi, Kayınvalidesi pişiriyordu o yüzden.. Kayınvalidesi komşu kadınla sohbeti bitirip tanıdırlığa girdi.. Baharı azarladı.. çünkü bahar tandırı geç yakmış hamur mayalanıp taşmıştı.. Lor yapmaya zaman yoktu.. (Bilmeyenler için yazmak istedim.. Doğu'da tandır hamur daha mayalanmadan yakılır çünkü koyun keçi sığır yetiştiricileri peynirin suyunu biriktirip tandırın üzerinde  kaynatırlar ve böylece lor elde edilir) Bahar kendini tutamadı "unutmuşum." dedi.. Kudret, sinirlerine hâkim olamadı.. Bağırdı bahara. Canını başka bir şey yakamazdı.  " sen kadın olacaksın da ben göreceğim daha oğluma kadınlık yapamıyorsun." Bahar kendini dışarı attı ağlayarak.. Kudret hala bağırıyordu.. "Dedim ben o akılsız oğluma bundan gelin  olmaz bize diye, ama nerde. Birde çocuk doğuracakta ana olacakta.. daha verdiğim işi yapamıyor." Bahar gözlerini sildi elinin tersiyle.. "Allah'ım ne istiyorlar bedenimden.. Ah ana. Ah baba.. ben size ne ettim de el kapısına köle ettiniz beni.. Hiç düşünmediniz mi?." Bahar kendini toparlayıp kilere geçti.. koca leğeni tek başına kaldırdı.. Tandırlığı girdi.. kudret çıldırdı.  Leğeni taşıyor diye.. hamile olma ihtimali vardı çünkü... Bahar  Bu gece ölmez sağ kalırsa bir daha ölmezdi..  Bu hikaye için çok emek verdim.. Bu öylesine bir hikaye değil hayatın gerçeği.. çünkü hiç birimizin hayatı toz pembe değil ister şehirde  olalım ister köyde ister dağda , demem o ki! Zordur dünyada kadın olmak! En zoruda Doğu'da kadın olmaktır!!!