เมื่อนักฆ่าอย่างนางทะลุมิติมาอยู่ในยุคจีนโบราณ อีกทั้งนางยังมีมิติที่มีเงินทองในโลกเดิมของนางติดตามมาด้วย เหตุใดนางจึงจะไม่ยินดีด้วยเล่า นางจะขอใช้ชีวิตง่ายๆ สบายๆ เกษียณอายุไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด! แนะนำเรื่อง เมื่อนักฆ่าในโลกอนาคตอย่างเถาจือ ตายด้วยระเบิด แล้วได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีสาวชาวบ้านที่ชื่อเหมือนกันกับนาง สถานที่ๆ นางได้ทะลุมิติเข้ามาคือในยุคจีนโบราณ  จากความทรงจำของร่างเดิม เถาจือจึงได้รู้ว่าร่างเดิมมาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านชิงสุ่ยนี้ ตั้งแต่ยังเล็กมากกับท่านยายคนหนึ่ง ที่ในตอนนี้ได้จากไปแล้ว อีกทั้งดูเหมือนว่าร่างเดิมจะมีชาติกำเนิดที่ไม่ธรรมดา แต่ไม่ว่าจะอย่างไร นางก็คิดว่าการได้ทะลุมิติมาอยู่ในยุคโบราณเช่นนี้กลับทำให้นางรู้สึกยินดี  อาชีพนักฆ่าในโลกเดิม ที่แม้ว่าจะไม่ได้เข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ ฆ่าเพียงคนชั่ว ทว่านางกลับเบื่อหน่ายชีวิตเช่นนั้น ชีวิตที่ไม่มีอิสระ เมื่อได้มาอยู่ในหมู่บ้านที่อุดมสมบูรณ์ ห้อมล้อมไปด้วยธรรมชาติ ป่าเขา ลำธาร อากาศบริสุทธิ์ กับบ้านหลังน้อยที่ท่านยายของร่างเดิมหลงเหลือเอาไว้ให้ ที่สำคัญนางยังมีมิติพื้นที่ มีของจากคอนโดเดิมของนางมากมายที่ติดตามมาด้วย นางจะได้เกษียณจากอาชีพนักฆ่าเสียที แล้วใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด ปลูกผัก ทำสวน เลี้ยงสัตว์ ตกปลาไปวันๆ สบายจะตายไป  ทว่าจากที่นางคิดว่าจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับผู้ใด กลับมีเหตุการณ์ให้นางต้องยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือตระกูลเซียว ที่ถูกเนรเทศมาอยู่ในเขตมู่หนาน ที่หมู่บ้านแห่งนี้ และยังมีเหตุการณ์ที่ทำให้นางต้องดูแลคนมากมาย อะไรกันเนี่ย!!! นางอยากใช้ชีวิตอย่างสุขสบายนะ นางอยากเกษียณอายุ ทำไมสวรรค์ไม่เข้าใจนางเลย!

เพราะราชโองการเกณฑ์ทหารด่วน! มู่หรงเสวี่ยจึงต้องมัดพี่ชายฝาแฝดขี้โรคเอาไว้คาบ้าน แล้วสวมรอยเข้าค่ายทหารแทน แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ข้าศึกของแคว้นศัตรู... แต่เป็นเย่ว์หลิงเฟิง แม่ทัพใหญ่ผู้เย็นชา!

‘เสวี่ยหลาน’ นักฆ่าสาวมือหนึ่งแห่งองค์กรลับลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในร่างของ ‘จางเสวี่ยหลาน’ บุตรสาวขุนนางใหญ่ที่ถูกคนชั่วใส่ร้าย จนตระกูลต้องโทษเนรเทศไปยังชายแดนใต้ที่แห้งแล้งและเต็มไปด้วยอันตราย ทรัพย์สินถูกยึด? บ้านพักเป็นเพียงกระท่อมผุพัง? ท่านพ่อบัณฑิตทำไร่ไม่เป็น? ท่านแม่อ่อนแอเจ้าน้ำตา? ช่างปะไร! ในเมื่ออดีตนักฆ่าอย่างนางจับมีดสั้นปลิดชีพคนได้ ไฉนจึงจะจับมีดทำครัวและคุมบังเหียนพาทุกคนรวยไม่ได้! จากป่าร้างจะกลายเป็นขุมทอง และใครที่เคยสาปส่งตระกูลจาง เตรียมตัวชดใช้กรรมกลับไปได้เลย!

เฟยเซียนฮูหยินของแม่ทัพบูรพาหยางซีฮันที่ขึ้นชื่อว่า โหดเหี้ยม!! สังหารฆ่าฟันศัตรูมานับไม่ถ้วน กลับถูกลอบสังหารจนตกตาย ขณะที่นางกำลังตั้งครรภ์... ทำให้เฟยเซียนแพทย์หญิงผู้เก่งกาจเข้ามาอยู่ในร่างนี้แทน!

ซูลี่ ทหารหญิงที่ได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของสตรีกำพร้าในนิยาย ตัวร้ายที่น่าสงสารเช่นนี้... หากปล่อยให้ตายไปก็คงเสียดายของแย่เลยนะสิ หน้าตาหล่อเหลาแบบนี้เป็นพ่อพันธุ์ชั้นดีเลย ในเมื่อแม่นางเอกที่แสนจะโง่เขลาไม่เอา เช่นนั้นแล้วบุรุษผู้นี้ข้าขอนะ

เมื่อสายลับอย่างนางทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของสตรีที่แสนร้ายกาจผู้นึง และครอบครัวของนางร้ายที่แสนจะยากจน นางจึงต้องใช้ความสามารถด้านการทำอาหารของนางพลิกฟื้นครอบครัวของนางร้าย แต่โชคดีที่นางมีมิติ แนะนำเรื่อง หลันฮวา สายลับในองค์กรตำรวจที่กำลังจะขับรถกลับบ้าน แต่ระหว่างทางกลับบ้านก็เกิดอุบัติเหตุจนนางตุย แล้วฟื้นมาอยู่ในร่างของสตรีที่เลยวัยปักปิ่นมานานแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ออกเรือนเสียที สตรีผู้นี้ก็มีชื่อว่า หลันฮวา เช่นเดียวกันกับชื่อของนาง หลันฮวาเป็นสตรีที่มีนิสัยร้ายกาจประจำหมู่บ้าน และนางได้รับฉายาว่า นางอ้วนแสนร้ายกาจ เพราะร่างนี้อ้วนเหลือเกินไป ถึงแม้ว่าครอบครัวตระกูลเสี่ยวของหลันฮวาจะยากจน แต่ทว่าหลันฮวากลับแย่งกินอาหารของคนในครอบครัว จนนางอ้วนอยู่คนเดียว ส่วนคนอื่น ๆ ในครอบครัวกลับพ่ายผอม และครอบครัวยังค่อนข้างยากจนอีกต่างหาก เมื่อนางมาอยู่ในร่างนี้แล้ว นางจึงคิดว่าจะต้องเปลี่ยนความเป็นอยู่ของคนในครอบครัวนี้เสียใหม่แล้ว สายลับที่ชื่นชอบการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจอย่างนาง จึงต้องนำเอาความสามารถด้านนี้มาพลิกฟื้นความเป็นอยู่ของครอบครัวตระกูลเสี่ยวให้ดีขึ้น แม้จะมีอุปสรรคมากมายเพียงใด แต่นางก็ไม่ท้อถอย เพราะอย่างน้อยนางก็มิติวิเศษติดตัวมาด้วย

เมื่อนักฆ่าอันดับหนึ่งของโลกมืดต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่าง‘เฟิงเหยา’คุณหนูใหญ่ที่ใครๆต่างรุมรังแก! บิดาเมินเฉย ฮูหยินรองกดขี่ น้องสาวต่างแม่จ้องจะทำลาย...แต่นับจากนี้นางไม่ใช่ ‘เฟิงเหยา’ คนเดิมอีกต่อไป! แนะนำเรื่อง เฟิงเหยา นักฆ่าสาวผู้เร้นกายอยู่ในเงามืดขององค์กรนักฆ่า กลับต้องมาจบชีวิตลงและตื่นขึ้นในร่างของ จูเฟิงเหยา คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลจูผู้ถูกลืม นางถูกคนรอบข้างรุมรังแก มิหนำซ้ำมารดาแท้ๆ ยังถูกวางยาพิษจนสิ้นสติ ทว่า... เมื่อจิตวิญญาณของนักฆ่าที่มีฝีมือฉกาจมาอยู่ในร่างนี้ นางมิยอมให้ผู้ใดมาเหยียบย่ำได้อีกต่อไป! การทวงคืนความยุติธรรมจึงเริ่มต้นขึ้น นางบีบคั้นจนบิดาสารเลวยอมลงนามในหนังสือหย่าขาดจากมารดา ก่อนจะพามารดาของร่างนี้เดินทางออกจากตระกูลบัดซบและน่ารังเกียจนี้เพื่อมุ่งหน้าสู่ชายแดนใต้ จุดมุ่งหมายคือเมืองกว่างโจว ดินแดนที่ถูกขนานนามว่าเขตแดนเถื่อน เพื่อตามหาตระกูลลี้ตระกูลเดิมของ ลี้จิงซู่ มารดาของนาง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นตระกูลแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ แต่กลับถูกใส่ร้ายว่ายักยอกเสบียงและงบประมาณกองทัพ จนต้องโทษเนรเทศและถูกริบทรัพย์สินจนหมดสิ้น ระหว่างการเดินทางที่เต็มไปด้วยอันตราย เฟิงเหยาได้เผชิญหน้ากับ แม่ทัพหนุ่มลึกลับ ภายใต้หน้ากากเหล็ก สัญชาตญาณบอกนางว่าเขาคือ ‘นักล่า’ ประเภทเดียวกับนาง ที่สำคัญคือนางรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของสงครามกับเหล็กกล้าที่ผ่านการเข่นฆ่าผู้คนมาอย่างโชกโชน กลิ่นอายที่นางคุ้นเคยเป็นอย่างดี แม้เขาจะดูอันตรายและชื่นชอบการกลั่นแกล้งปั่นประสาทนางเพียงใด แต่โชคชะตากลับเหวี่ยงให้นางและเขาต้องโคจรมาพบกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในเมื่อสวรรค์ประทานโอกาสให้นางมาอยู่ในร่างนี้แล้ว ก็นับว่าตระกูลลี้ก็คือครอบครัวของนาง! ใครที่เคยหยามเกียรติ ใครที่เคยใส่ร้าย นางจะทำให้พวกมันต้องชดใช้ด้วยบทเรียนที่สาสม และนางจะนำพาตระกูลลี้กลับมายิ่งใหญ่เกรียงไกรให้ได้อีกครั้ง! “ต้องการอันใด?” เฟิงเหยาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่นางกลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งอำนาจ ความน่าเกรงขาม และที่สำคัญคือนางรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของสงครามกับเหล็กกล้าที่ผ่านการเข่นฆ่าผู้คนมาอย่างโชกโชน กลิ่นอายที่นางคุ้นเคยเป็นอย่างดี “ต้องการขอบใจเจ้า” “ขอบใจเรื่องเมื่อครู่หรือ? เช่นนั้นข้าจะรับไว้” เฟิงเหยาตอบเพียงสั้นๆ แล้วเตรียมจะเดินผ่านเขาไป แต่เขากลับขยับมาขวางทางนางไว้อีกครั้ง เฟิงเหยาจำต้องเงยหน้าขึ้นมองบุรุษตรงหน้า ร่างกายของเขาสูงใหญ่กำยำไม่น้อย จนนางที่ว่าสูงโปร่งแล้วยังกลายเป็นสตรีตัวเล็กไปในทันตา นางเป็นนักฆ่าที่ค่อนข้างระวังตัวอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว นางจึงกระชับอาวุธในมือและวางเท้าที่พร้อมจะจู่โจม ถึงแม้เขาจะมาดีแต่นางก็ไม่เคยไว้ใจใคร “แอบมองผู้อื่นเช่นนี้ ท่านไม่รู้จักคำว่ามารยาทหรือ” เฟิงเหยาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยโดยไม่ได้หันไปมอง “หึ!” หลี่มู่เฉินเพียงแสยะยิ้มที่มุมปาก เขาเดินเข้ามาในศาลาแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับเฟิงเหยา เขาเฝ้าดูนางตั้งแต่ตอนที่นางเดินออกจากโรงเตี๊ยม และไม่คาดคิดว่าตนเองจะเผลอเดินตามนางมาเช่นนี้ เฟิงเหยาหันมาเผชิญหน้ากับหลี่มู่เฉิน ต่างฝ่ายต่างยังคงมีผ้าคลุมปิดบังใบหน้า เห็นเพียงดวงตาที่จ้องประสานกันอย่างไม่ลดละ หลี่มู่เฉินนั่งมองสตรีที่กล้าต่อปากต่อคำกับเขาอย่างที่ไม่เคยมีใครกล้าทำมาก่อน และที่สำคัญนางเพิ่งจะหลอกด่าเขาไปหยกๆ “ตามข้ามามีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ” “ใช่ ข้าตามเจ้ามา ข้าเพียงอยากถามว่าเจ้าคือใครกันแน่” “ท่านก็ให้คนไปสืบเรื่องราวของข้ามาหมดแล้ว ไฉนจึงยังต้องมาถามข้าอีกเล่าท่านแม่ทัพ”

ในสายตาผู้คน...ไป๋ลู่คือสตรีร้ายกาจที่ไร้ค่า ในชาติก่อนนางช่างโง่เขลาที่ทำให้ชีวิตของตนเองต้องอยู่อย่างตกนรก แต่ในเมื่อนางได้โอกาสใหม่อีกครั้งนางจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับบุรุษชั่วช้าสารเลวเช่นนั้นอีก !