"Hilal çık dışarıya." diye bağıran Firuz ağanın sesiyle mutfaktan çıktım. "Ne oldu ağa'm? Neden bağırıyorsun?" dedim. "Hilal, İsmet Mahsaroğlu'larının kızını kaçırmış." dedi. İsmet benim en küçük kaynımdı. Kaşlarım çatıldı. "Bu bana bağırman için sebep değil ağa'm. Git İsmet'i bul, ona bağır." dedim ciddiyetle. "İsmet'i bulmuşlar. Ağa'lar toplandı. Karar verildi." dedi. Aklıma gelen umarım ki başıma gelmezdi. "Karar verildiyse gidin uygulayın. Öldürün!" dedim soğukkanlılıkla. "Sen ne diyorsun Hilal. İsmet ölmeyecek. Karar berdeldir." dedi. "Berdel? Kiminle? Bu ailede evlilik çağında olan tek bir kız yok." dedim. "Bu ailede tek kız çocuğu, senin kızın. Ağa'ların kararı, kızın 18 yaşına geldiğinde Sefer ağanın torunu ile evlenecek. Artık kızın sözlü biri." dedi. Sanki kaynar suyu başımdan aşağıya döktüler. Ne demek kızın sözlü? Benim kızım daha 12 yaşında. Babası yok diye onu ateşe atabileceklerini mi sanıyorlar? Hayır, çok büyük hata yapıyorlar. Onun babası 2 yaşındayken öldü ama annesi yaşıyor. "Asla izin vermem. Kızımın babası yok diye onun hayatını mahvetmenize izin vermeyeceğim. Daha ben ölmedim. Bu evlilik olmayacak." dedim tüm öfkemle.

Benim adım Kübra. 19 yaşımda önemli bir karar aldım. Evleniyorum. Mahalleden komşumuz Selim'le. Ona çok aşıktım . Genç yaşımda evlilik gibi önemli bir karar alıcak kadar. Ama hayat bana bu kararımın yanlış bir karar olduğunu gösterdi. Benim asıl hikayem, bundan sonra başladı.

Babasının, yaşça büyük biriyle evlendirmek istediği bir kız…Kızdan ilk görüşte etkilenen patronu…Kızı, babasının uygun gördüğü kaderden kurtarabilecek mi?