Burak,bıkkınca baktı Esila'nın ona bakmayan yüzüne karşı. Ona saçma geliyordu bu durum,ondan neden kaçıyordu? Ona ettiği evlilik teklifini neden bir türlü kabul etmediğini anlayamıyordu. Burak,"Esila,"dedi kızın yan profiline bakarken,Esila ona bakmamış başını yere eğmişti. "Cennet Meleğim,"dediğinde Esila başını kaldırıp,mavi gözlerini karşısında ki adama dikmişti. "Neden kaçıyorsun benden?Neden kabul etmiyorsun teklifimi?"dedi devam ederek. Genç kız kalbini bu adama vermekten çok korkuyordu.Onu reddetmesine rağmen hâlâ peşindeydi. Ona bakmasını isteyen,onunla evlenmek isteyen bir kız vardı zaten,annesi bile onunla evlemesini isterken,ona karşı gelip,Genç kızın kabul etmesi için gözlerinin içine bakıyordu yalvarırcasına. Esila derin bir nefes bıraktı dışarıya.Kimseye güveni yoktu,ilerde terk edilecekti biliyordu,tıpkı ablası gibi. Esila "Neden edecekmişim? İlerde terk et diye mi? Baştan söyleyeyim,ben seninle o sonu görmeye yokum..."