เขาผูกมัดเธอไว้เพื่อระบายความใคร่ แต่เด็กสาวกลับคิดเป็นจริงเป็นจัง ว่าเขารักเธอจนยอมเชื่อฟังยอมเป็นเด็กในบ้าน คอยปรนนิบัติเขาด้วยหัวใจ จนวันหนึ่งภารันต้องแต่งงานเธอจึงถูกทิ้งอย่างไม่ได้ตั้งใจ เธอเดินออกไปพร้อมหัวใจที่แตกสลายไม่มีชิ้นดี

"อ๊ะ...คุณอา"ฉัตรวีขยับถอยออกห่างผลักอกเขาออกเต็มเเรง เมื่อเบิกตาทั้งสองข้างมองจนชัดแล้วว่าเป็นเขาตรีภพ คุณอาที่เธอยอมค้างคืนด้วยเพื่อแลกกับเงินค่าผ่าตัดของพ่อเธอ "เธอเป็นอะไรหรือเปล่า"เขาเอ่ยหลังจากปล่อยข้อมือเธอแล้ว "ไม่เป็นไรค่ะคุณอา...ขอโทษนะคะที่ซุ่มซ่ามไปชนคุณอาเข้า"ฉัตรวีเอ่ยขอโทษที่ชนเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอยอมรับว่าใจลอยไปหน่อยไม่ทันระวัง เลยทำให้เขาต้องเสียเวลาดีที่ไม่มีใครเห็น

ี"ฉันกลับมาทวงสิทธิ์ของฉันคืน เธอคงรู้นะภิรยาว่าควรทำตัวยังไง"อนิตาเดินเขามาหาภิรยา ซึ่งเป็นน้องสาวที่หน้าตาคล้ายกันมาก เธอถูกคนที่บ้านบังคับให้รับผิดชอบในสิ่งที่พี่สาวเธอทำไว้

"รู้สึกว่าตัวเองโง่? บ้างไหมธาราที่โดนคนที่รักและไว้ใจที่สุดหลอกเอา"คำพูดที่เพื่อนสนิทเอ่ยขึ้นเหมือนเธอโดนตบหน้าอย่างแรงเมื่อแฟนหนุ่มแอบคบซ้อนกับเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจมากที่สุด ทำให้เธอสติแตกเสียใจมากวิ่งออกจากร้านไป