Aşık olduğu yeşil gözlere baktı. İçinde tek bir sevgi kırıntısı göremeyince ağlaması daha da şiddetlendi, yeryüzüne yağan yağmur gibi... "Evleniyorsun! Hem de beni hiçe sayarak!" hıçkırıkları arasında yükselen sesi ve acıyı kaldıramayan yüreğiyle yere çöktü. "Her şeyi yalan mıydı? Sevgin bile!" diye fısıldadı. Kaybını kabullenmeye başlamıştı. Ödemesi gereken bedelleri ödüyordu, doğru olmayan tercihlerinin sonuçlarına katlanmak zorundaydı. Yavaşça çöktüğü yerden kalkıp bahçenin demir kapısına yöneldi. Kendisine hala sırılsıklam aşık olan adamı bir enkazın içinde bırakarak...