เด็กน้อยที่เกิดมาก็ถูกบิดาเกลียดชังเพราะนางเกิดมามารดาก็เสียชีวิตทันที ความเชื่อที่ว่าเด็กที่เกิดวันสุริยคราส คือดาวหายนะตัวอัปมงคล หนิงอันผู้มีหัตถ์ทองคำจะสยบความเชื่องมงาย ด้วยการเป็นดาวนำโชค

เมื่อโชคชะตาของนางถูกผูกติดไว้ให้เป็นสตรีมีดาวพิฆาต บุรุษใดคิดอยากแต่งงานครองคู่กับนางต้องมีเลือดตกยางออก แต่ใครจะรู้ว่า แท้จริงแล้วนางคือดาวฤกษ์ที่คอยส่องแสงสว่างให้กับทุกคน

เมื่อบ้านเมืองขาดแคลนคนดี คนชั่วผุดขึ้นมามากมาย เด็กน้อยทั้งห้าคนผู้รอดชีวิตจากการสังหาร กลายเป็นตัวแทนของเทพผู้พิทักษ์ พวกเขาจะช่วยปกป้องและผดุงความยุติธรรม จากโชคชะตาที่โหดร้ายนี้เอง

บัวบูชาเป็นลูกสาวพ่อหมอปราบผี ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของว่านชิงอีซึ่งเสียชีวิตลง แต่เธอไม่ได้มาคนเดียวน้องกุมารปิงปิงก็ดันทะลุมิติเข้ามาด้วยเช่นกัน เพราะเป็นลูกสาวหมอผีความสามารถในการปราบผีจึงติดตัวมาด้วยเช่นกัน         ไม่ใช่แค่ปราบผีแต่ต้องมาช่วยเหล่าดวงวิญญาณ ที่ต้องการความช่วยเหลือ บัวบูชาที่ไม่รู้ว่าวิชาความรู้ในการปราบผีติดตัวมาได้อย่างไร แต่ในเมื่อทะลุมิติมาแล้วก็ต้องใช้ชีวิตต่อไป อย่างน้อยก็มีกุมารน้อยปิงปิงเป็นเพื่อน             “คุณหนูตื่นเถอะเจ้าค่ะ คุณหนู!”บัวบูชาได้ยินเสียงปลุกก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดและเริ่มรำคาญ จะเรียกทำไมหนักหนาเนี่ยะคนจะนอน! ก่อนจะรีบลืมตาขึ้นมาหมายจะด่าคนที่เรียก    “อ่าวปิงปิงมานั่งทำไมบนตัวข้า ลงไป!”    “แล้วทำไมแต่งชุดเด็กจีนละวันนี้ เป็นกุมารทองต้องแต่งชุดไทย หรือว่าอยากเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัว เอ้า!ข้าบอกให้ลงไป มานั่งอยู่บนตัวข้าแบบนี้มันหนักนะจะบอกให้!”บัวบูชาตาเขียวใส่น้องกุมารปิงปิง ที่ตั้งแต่เธอเกิดมาก็เจอน้องกุมารมาอยู่ที่บ้านเธอแล้ว เพราะพ่อของเธอเป็นพ่อครูร่างทรง แถมยังมีอาชีพหมอผีคอยปราบวิญญาณร้าย    “คุณหนูพวกเราทะลุมิติมาอยู่ในยุคจีนโบราณเจ้าค่ะ”ปิงปิงเด็กน้อยวัยห้าขวบหน้าตาน่ารัก รีบเอ่ยบอกผู้เป็นนายสาว

องค์ชายสี่เฉินห่าวรัน องค์ชายสามเฉินห่าวอี้ องค์ชายรองเฉินจื้อหยวน ฮ่องเต้เฉินหมิงเจ๋อ พวกเขามองสตรีที่อยากแต่งเข้าราชวงศ์เป็นเพียงการแสวงหาอำนาจ แต่พอพบเจอพวกนางความคิดทุกอย่างก็เปลี่ยนไป  “เจ้านั่งลงคอยรินชาให้ข้า” พอเขากล่าวจบ อีกสามบุรุษก็หันมามองเขาอย่างจับผิดกับการกระทำที่เปลี่ยนไป ลี่จินยกเก้าอี้มานั่งข้างเขาอย่างว่าง่าย องค์ชายรองเฉินจื้อหยวนไม่ยอมน้อยหน้า รีบเอ่ยบอกลี่ถิงให้มานั่งข้างเขาเช่นกัน ซึ่งลี่ถิงก็ทำตามก่อนลุกเดินไปหยิบเก้าอี้มานั่งข้างเขา ฮ่องเต้เหลือบตามององค์ชายสี่ว่าเขาจะทำเช่นไร แต่เห็นเขานั่งเงียบก็ถอนใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะหากให้เขาต้องเรียกลี่เซียนมา เขากลัวว่านางจะไม่มาเพราะยังขุ่นเคืองเขาอยู่ แต่อยู่ๆ ลี่อิงก็เข้ามากระซิบกับองค์ชายสี่เบาๆ ทำเอาสามบุรุษทั้งสามตัวแข็งค้าง ตกตะลึงกับกิริยาท่าทางของนาง นี่เขาสองคนสนิทสนมกันขนานนี้ตั้งแต่เมื่อใด   ลี่อิง ลี่ถิง ลี่จิน ลี่เซียน พวกนางไม่ใช่สตรียุคโบราณ ที่จะอยากแต่งงานเข้าราชวงศ์ แต่ก็หนีโชคชะตาไปไม่พ้น ต้องมีเหตุให้ต้องมาช่วยเหลือซึ่งกันและกัน อย่างคำโบราณว่าไว้ คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน  “เจ้าต้องคอยดูแลองค์ชายรองจื้อหยวน ข้าจะให้เจ้าเป็นองครักษ์และะนางกำนัลอยู่ข้างกายเขา” ลี่ถิงมองไทเฮาด้วยความตกใจ “แต่ว่าไทเฮามันจะดีหรือเพคะองค์ชายอาจไม่พอใจ” ลี่ถิงเอ่ยแย้งขึ้นมา ว่าแล้วว่าเหตุใดถึงทะลุมิติมา แถมยังได้รับพลังมีของวิเศษ ที่แท้ก็ต้องมาคอยดูแลและปกป้ององค์ชายผู้หลงตัวเอง ของฟรีไม่มีในโลกจริงๆ ลี่ถิงหน้าม่อยคอตกกับภารกิจแสนลำบากใจ ก่อนไทเฮาจะคว้าขอมือของลี่จินเป็นรายต่อมา ดอกบัวสีม่วงปรากฎขึ้นที่ข้อมือลี่จิน ก่อนไทเฮาจะยกยิ้มอย่างอ่อนโยน 📌นิยายเรื่องนี้เป็นจินตนาการของไรท์ มีความไม่สมเหตุสมผล ไม่อิงประวัติศาสตร์ ทุกตัวละคร สถานที่ เป็นเรื่องสมมุติขึ้นเพื่อความเพลิดเพลินทางเนื้อหา หากไม่ถูกจริต กรุณากดออก 📌เรื่องนี้เกี่ยวโยงมาจากเรื่อง ทะลุมิติมาพลิกชะตา มีการกล่าวถึงตัวละครบางตัว 📌ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ

นางสวย นางรวย และนางร้าย เพราะต้องกอบกู้สถานการณ์ของตระกูลลู่ นางจึงต้องลุกขึ้นมาร้าย คนเกลียดนางใครสนกันละ คนโกรธแค้นนางใครใส่ใจกัน ก็เพราะว่าข้าจะร้าย สตรีงดงามอ่อนหวาน ไม่ใช่ข้าอย่างแน่นอน

ตะวันที่อยู่ๆก็ทะลุมิติมาในยุคจีนโบราณแบบงงๆ และนางยังได้มาอยู่ในร่างของเด็กสาว นามว่าไป๋ซูหนี่ห์ซึ่งมีอายุเพียงสิบห้าหนาว ตะวันได้แต่นอนหลับตาทบทวนเรื่องราวที่แสนเหลือเชื่อ เพียงแค่เธอแวะไปร้านขายของเก่า และได้พบกับกำไลโบราณวงหนึ่ง ซึ่งเธอก็รู้สึกถูกใจตั้งแต่แรกเห็น จึงคิดที่จะลองสวมดู แต่ไม่คาดคิดว่าเธอจะว้าป!!มาอยู่ในร่างของเด็กสาวในยุคจีนโบราณ ซูหนี่ห์เป็นเพียงเด็กสาวอายุเพียงสิบห้าหนาว หลังจากตกนำ้และป่วยหนักจนสิ้นใจ ตะวันที่อยู่ในยุคปัจจุบันก็เข้ามาแทนที่ แม้จะไม่อยากเชื่อแต่หลังจาก หลับๆตื่นๆอยู่หลายครั้ง และยังคงอยู่สถานที่เดิม เป็นสิ่งยืนยันได้ว่า มันคือเรื่องจริง ร่างกายของซูหนี่ห์อ่อนแอเพราะป่วยมานาน ทำให้ตะวันที่มาสวมรอยรู้สึกขัดใจ อยากลุกขึ้นเดินออกไปสำรวจภายนอก แต่ก็ไร้เรี่ยวแรง ได้แต่นอนคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี ความทรงจำของร่างนี้ยังอยู่ครบ ทำให้นางไม่ต้องลำบากในการใช้ชีวิตเป็นซูหนี่ห์เท่าใดนัก ถือว่าโชคดีไม่อย่างนั้น นางคงต้องแกล้งทำเป็นความจำเสื่อม