Chapter 1: wala kang kwenta! at wag kanang mangarap ng kong ano2x pa!"yan lang naman ang paulit-ulit na sermon sakin ni tiya" Palagi ka nalang naka tunganga! "Galit na sabi sakin ni tiya" S-sorry po tiya. "Pag sosorry ko sa kanya" Alam mo? Na bwebweshit na talaga ako sayo! Mas mabuti pang umalis ka nalang dito sa pamamahay ko! "Galit na sigaw ni tiya sakin at hinila ako papalabas ng gate sa bahay nila" T-tiya, wag mo po akong paalisin, g-gagawin ko po lahat w-wag mo lang po akong paalisin, p-parang awa muna po tiya. "Pagmamakaawa ko kay tiya" "Lumuhod ako sa harapan ni tiya at ilang beses na paulit-ulit akong nagmamakaawa sa kanya, pero sinampal at sinabunutan lang niya ako." "Ilang oras nadin akong palakad-lakad lamang sa daan at nakaramdam nadin ako nang pagka pagud, gutom at pagkauhaw." Gabi na pala! San kaya ako pupunta nito. "Bulong ko habang naka tingala sa kalangitan" "Iyak nalang ako nang iyak na tila ba parang batang nawawala at hinahanap ang kanyang mga magulang. Habang patuloy ako saking paglalakad, biglang bumuhos ang malakas na ulan, kaya dali2x akong naghanap nang masisilungan. At habang nakatambay ako sa isang saradong tindahan, may napansin akong isang lalake sa di kalayoan pero, diko maaninag ang kanyang mukha dahil sa medyo madilim din ang kapaligiran. Nakita kong naglakad ito papalapit sa kinaroroonan ko kaya, dali2x akong naglakad papalayo. Pero, unti-unting bumilis ang pag lakad ng lalake kaya tumakbo nalang ako para di niya ako maabotan. Napagud ako nang husto sa katatakbo ko. Huminto ako at lumingon sa likuran ko, pero wala na ang lalakeng kani-kanina lang ay nakasunod sakin. aits..buti naman at di ako naabot."bulong ko habang humihingal" To Be Continue: