นรินทร์เคยมีทุกอย่าง ทั้งความรัก เสียงหัวเราะ และอนาคตที่เขาเชื่อมั่น…จนกระทั่ง “ธนา” เด็กหนุ่มผู้เปลี่ยนชีวิตของเขา ถูกพรากไปด้วยโรคร้ายความสูญเสียทิ้งนรินทร์ไว้ท่ามกลางความเศร้า เขาค่อย ๆ หลงทางในตัวเอง จมอยู่กับความทรงจำ ความเงียบ และการมีชีวิตอยู่ราวกับไร้จุดหมายตลอดหลายปีแต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป…เมื่อธนากลับมาอีกครั้งไม่ใช่ในฐานะคนรักคนเดิมแต่ในฐานะ “ยมทูต” พร้อมภารกิจสุดท้าย—พานรินทร์กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ก่อนเวลาของเขาจะหมดลงทั้งคู่เริ่มออกเดินทางเพื่อทำ “ลิสต์ความปรารถนา” ที่เคยถูกลืมให้สำเร็จ ทั้งดูพระอาทิตย์ตก ไล่ตามเสียงหัวเราะ ออกเดินทาง และเรียนรู้ใหม่อีกครั้งว่าการ “มีชีวิต” จริง ๆ หมายถึงอะไรในทุกช่วงเวลาที่ผ่านไป นรินทร์เริ่มเยียวยาตัวเอง เริ่มกลับมายิ้ม และค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตโดยไม่หวาดกลัวแต่ความรักที่ถูกยืมเวลามา…ย่อมไม่อาจคงอยู่ได้ตลอดไปเมื่อหน้าที่ที่แท้จริงของธนาสิ้นสุดลง เขาก็หายไปอีกครั้งทิ้งไว้เพียงจดหมายหนึ่งฉบับ และคำขอสุดท้าย“ใช้ชีวิตต่อไป…และอย่าหันกลับมามองอดีต”หลายปีต่อมา นรินทร์ได้เรียนรู้ว่า “การเยียวยา” ไม่ได้หมายถึงการลืมแต่มันคือการพกพาความรักนั้นเดินหน้าต่อ แม้บางครั้งมันยังเจ็บปวด…และเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ ไม่ใช่เพราะเขาลืมได้แล้ว แต่เพราะเขาเรียนรู้วิธี “เดินต่อ” ในที่สุดนิยายวายอบอุ่นปนเจ็บปวด ว่าด้วยความรัก การสูญเสีย และการเรียนรู้ที่จะกลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง…หลังคำว่าลาก่อน