Aşk en çok inanmayanlara uğrarmış. Ama hiç fark edilmediği gibi hepte hayal kırıklığına uğrarmış. Yine de vazgeçmez hep aynı kapıyı çalarmış. Biraz inatçı biraz da yüzsüzmüş bu konuda. Asıl sebebiyse hep haklı çıkmasıymış. Boş sokaklarda dolanırken birden karşınıza çıkıverip tüm büyüsüyle sararmış insanın etrafını. İşte hep böyle başlarmış… İlk görüşte aşk ise ; o tamamen kaderin işiymiş. Ucu bucağı belli olmayan dünya da tamda o ana denk gelmekmiş. Aşkın büyüsüne kapılmışken göz göze gelmek. “Nasıl saklarsın? Bunu bana nasıl söylemezsin?” “Söylemek zorunda değildim Emir!” “Benim de çocuğum.” “Hayır! Bu zamana kadar yalnızdık biz. Sadece ikimiz vardık. Şimdi de kimseye ihtiyacımız yok.”