เขาว่ากันว่า Poison เป็นยาพิษที่อันตรายมาก มันอาจทำให้คนที่ลิ้มลองหลงไหลจนไปถึงขั้นหยุดหายใจ ทั้งที่ใจบอกอย่าเข้าใกล้ แต่อีกใจก็อยากจัลิ้มลอง แล้วถ้า 'เขาคนนั้น' คือยาพิษที่แรงที่สุดล่ะ? ...มันจะเป็นยังไงกัน

“นี่เธอตกยากถึงกับต้องเป็นเด็กส่งยาเลยหรอ? ที่สำคัญทำในผับฉัน!!” “ฉันไม่ได้ทำ” “จับได้คาหนังคาเขาอย่างนี้ยังกล้าปฏิเสธอีกนะ” “ก็ฉันบอกว่าไม่ได้ทำไชีวิตที่แสนจะราบรื่นและอิสระ แต่เหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้ง ไม่ใช้เขามีความสุขอีกต่อไป..งเล่า!!” “มานี่เลย ยัยตัวแสบ!!”

มีคนเคยบอกว่า อ่านหนังสือเล่มเดิมมันก็จบแบบเดิมนั่นแหล่ะ แต่... “มันก็ขึ้นอยู่กับตัวแกต่อให้คนทั้งโลกบอกว่าอย่ากลับไป แต่ถ้าแกยังรักเขายังอยากให้เขาอยู่ข้างๆ แกก็อาจจะไม่เชื่อที่คนอื่นพูดก็ได้ ” ...เราเปลี่ยนตอนจบของหนังสือเล่มเดิมไม่ได้หรอ? วีว่าถามคำถามนั้นในใจ

ประโยคที่ว่า ‘เดี๋ยวเด็กเบื่อ มันก็เลิกเล่นเอง’ มันเป็นคำที่ผู้ใหญ่ชอบพูดกันเวลาเด็กเล่นสนุก เด็กทุกคนเป็นแบบนั้นเหรอ? แล้วถ้าเด็กมันไม่เบื่อสักทีล่ะ? หัวใจดวงนี้จะยังเป็นของเธออยู่หรือเปล่า? โอ๊ย... ยัยปิ่นเอ้ย... แบบนี้จะรอดมั้ยเนี่ย

"จัสมินกินขนมพี่ทุกวันมันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะคะ" เสียงเด็กชายคนหนึ่งดังขึ้นในความทรงจำ เขาทำหน้าที่หาขนมอร่อยๆมาบรรณาการแก่เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มทุกวันหลังเลิกเรียน "ข้อแลกเปลี่ยนอะไรคะ?" วง Poison เป็นวงดนตรีร็อคที่สไตล์การเล่นเพลงจะดูอินดี้หน่อยๆ เป็นการรวบรวมเอาสมบัติของชาติ เอ่อ.. หนุ่มๆ หน้าตาดีจากคณะต่างๆ ของมหาวิทยาลัย U พวกเขาฟรอมวงขึ้นมาจากการรักในเสียงดนตรีและชอบอะไรที่เหมือนๆ กัน ด้วยความดิบเถื่อนนิดๆ ของคาแร็กเตอร์ของวงที่สมกับชื่อ Poison (ยาพิษ) มันเลยทำให้สาวๆ อยากดื่มกิน และหลงมัวเมาไปกับยาพิษขวดนี้เอามากๆ

“เป็นของฉัน” เสียงทุ้มต่ำแสดงถึงความปรารถนาบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำลายสติทำให้หลินพลั้งเผลอมีอะไรกับเพื่อนสนิทที่กำลังอกหัก ทว่าเขาก็เมาหนักกว่าเธอเสียอีก บางทีเขาอาจจะจำอะไรไม่ได้ เธอจึงตกลงกับตัวเองว่า ...มันไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอแค่ไปส่งกาฬและกลับหอพักตัวเอง เกิดอะไรขึ้นในคืนนั้นมีเพียงหลินเท่านั้นที่รู้ เธอคิดอย่างนั้นมาโดยตลอด จนกระทั่งกาฬได้ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับยื่นข้อเสนอให้เธอ หนึ่งในนั้นคือ FWB (friend wife benefit ) แต่อย่าเรียกว่าข้อเสนอเลย เรียกว่าขู่เข็นมากกว่า เธอไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้ โดยเฉพาะวีว่า ที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและแฟนเก่าของกาฬ เพราะวีว่าดีกับเธอเหลือเกินจึงไม่อยากเสียเพื่อนคนนี้ไป “เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม... ไม่ได้เหรอ?”

อะไรกัน ? พี่สายรหัสฉันจะทำตัวลึกลับไปไหน เล่นส่งคำใบ้แล้วยังบอกอีกว่าถ้าภายใน 7 วันฉันยังหาเขาไม่เจอ เขาก็จะไม่รับฉันเป็นน้องสายรหัส ฝันหวานอยากจะบ้าตาย แต่ถึงยังไงฉันก็ต้าหาตัวเขาให้เจอ

เขาก็เหมือนยาพิษที่มันสวยงาม และน่าลิ้มลอง ไม่ได้ฉูดฉาด หรือน่ากลัวกลับทำให้ฉันสบายใจเมื่ออยู่ใกล้ เหมือนสีน้ำเงินที่ลุ่มลึก และฉันก็รู้ว่าถ้ากินมันลงไปเมื่อไหร่... มันก็พร้อมที่จะทำให้หัวใจหยุดเต้นได้...ทันที

เชื่อว่า... ทุกคนเคยทำเรื่องที่ผิดพลาดมาแล้วทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับว่ามันจะเล็กน้อยหรือใหญ่เท่านั้น แต่ที่สำคัญคือ จะทำอย่างไร...? ถึงจะชดเชยความผิดนั้นได้