He hates her defiance… yet becomes addicted every time he possesses her. An orphan girl who was given the opportunity to live within the Fenhardt Manor slowly becomes the person Elliot Fenhardt hates the most without even realizing it. Because the better Nicha performs her duties, the more his grandfather praises her — as if an unwanted orphan is somehow worth more than the true heir of the Fenhardt family. So Elliot does everything he can to keep her beneath him. Cold words. Disdainful eyes. Distance that feels more like rejection. But the harder he tries to push her away, the more he finds himself pulling her closer instead. Between a high-ranking Duke and a woman who was never meant to belong in his world, a relationship that began with resentment is slowly turning into something far too dangerous to walk away from.

เขาเกลียดความดื้อรั้นของเธอ...แต่กลับเสพติดรสสัมผัสทุกครั้งที่ได้ครอบครอง เด็กกำพร้าที่ได้รับโอกาสให้เข้ามาอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เฟนเฮิร์ท กลายเป็นคนที่ เอลเลียต เฟนเฮิร์ท เกลียดมากที่สุดโดยไม่รู้ตัว เพราะยิ่งณิชาทำงานได้ดีมากเท่าไร ปู่ของเขาก็ยิ่งชื่นชมเธอมากขึ้นเท่านั้น ราวกับว่าเด็กกำพร้าที่ไม่มีใครต้องการ…มีค่ามากกว่าหลานชายแท้ ๆ ของตระกูลเสียอีก เอลเลียตจึงทำทุกอย่างเพื่อกดเธอให้อยู่ต่ำกว่าเขาเสมอ ทั้งคำพูดเย็นชา สายตาดูแคลน และระยะห่างที่เหมือนจะผลักไส แต่ยิ่งพยายามผลักเธอออกไปมากเท่าไร เขากลับยิ่งดึงเธอเข้ามาใกล้ตัวมากขึ้นเท่านั้น ระหว่างดยุกผู้สูงศักดิ์กับหญิงสาวที่ไม่ควรอยู่ในโลกเดียวกับเขา ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความเกลียดชัง…กำลังค่อย ๆ กลายเป็นบางอย่างที่อันตรายเกินกว่าจะถอยกลับ