เรื่องราวระหว่าง จวิ้นจู่หลี่หมิงหมิง บุตรสาวคนเล็กของเสนาบดีหลี่เจิ้งเว่ย และฮูหยินเอก หรือ หลี่ฮูหยิน ( กงจู่จ้าวฮวาหลี่ ) ที่เขาเคยช่วยเหลือเธอเอาไว้เมื่อตอนเด็กจนทำให้เธอเกิดหลงรักท่านรองแม่ทัพหนุ่ม ผู้เย็นชา ไร้หัวใจ จนมีคนกล่าวขานว่าเขาคือ " มัจจุราชหน้านิ่ง " ที่สังหารศัตรูไม่กระพริบตาในสนามรบ เพราะอยากตอบแทนในวัยเด็กที่เขานั่นได้ช่วยชีวิตเธอ โดยตั้งแต่นั้นมาก็ทำให้ท่านป้าที่เอ็นดูเด็กสาวคนนี้จัดการหมั้นหมายเธอให้กับลูกชายคนเล็กอย่างท่านรองแม่ทัพหยาง หรือ หยางเฟยเทียน ตั้งแต่เธออายุ 12 หนาว จนตอนนี้เธอนั้นอายุ 15 หนาวแล้ว ผ่านวัยปักปิ่นแล้ว กลายเป็นสาวสวยสพรั่งแล้ว ผิวพรรณดีได้เสด็จแม่ ผิวขาวนายหยก หน้าตาหมดจด สมกับเป็นท่านหญิงน้อย เธอนั่นมีพี่ชายร่วมมารดา 2 คน คือ หลี่หมิงเว่ย บุตรชายคนโตของบ้าน และหลี่หมิงหาน บุตรชายคนรองของบ้าน เสนาบดีหลี่มีฮูหยินรอง 1 คน คือ จางซิง มีลูกสาว 1 คน คือ หลี่ซิงเยว่ บุตรสาวคนโต อนุภรรยา 1 คน คือ เจียงเจียวหนิง มีบุตร 2 คน ชาย 1 คือ หลี่เจียวอิน บุตรชายคนที่ 3 หญิง 1 คือ หลี่เจียวอ้าย บุตรสาวคนรอง หลังจากเธอแต่งงานได้ 1 ปีครึ่งท่านป้าท่านลุง ก็เอ่ยถามเรื่องหลาน มาตลอดที่พบหน้า จนเธอไม่รู้จะหาอะไรมาอธิบายแล้ว เธอคิดว่าถึงเวลาที่ต้องพูดกับเขาจริงจังสักที " ท่านพี่กลับมาแล้วหรือเจ้าค่ะ เหนื่อยมากหรือไม่ ? " " อืม " " ท่านพี่ทานอะไรมาหรือยังเจ้าค่ะ " " อืม " " ท่านพี่เจ้าค่ะ คือว่า..... ท่านแม่ ท่านพ่อถามมาว่าเมื่อไหร่ เราจะมีหลานให้พวกท่านอุ้..... " " หลี่หมิงหมิง !!! หยุดพูดสักทีได้หรือไม่ !! เพราะแบบนี้ยังไง ข้าถึงไม่ร่วมห้องกับเจ้า หัดรู้ตัวเองบ้าง " " น่ารำคาญสิันดี !! หากไม่เพราะเจ้า ข้ากับเยว่เออ คงได้แต่งงานกันไปแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเจ้า " เพราะอะไรกันเขาถึงได้เกลียดซังเธอมากนัก เป็นเพราะข้าทำให้วาสนารักของเขากับพี่สาวข้าขาดสะบั้น อย่างนั้นหรือ ทำไมเจอหน้ากันทีไรต้องทะเลาะกันตลอด คนที่เขาชอบไม่ใช่ข้า แต่กลับเป็นพี่สาวของข้าอย่างนั้นหรือ ' หยางเฟยเทียน ข้าขอถามท่าน ท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่ ? ' นี่คือสิ่งที่เธอคิดในใจมาตลอด ถ้าหากพี่ใหญ่ และพี่รอง รู้เรื่องนี้จะเป็นยังไงกันนะ และสิ่งที่คิดและเก็บมานานถึงปีครึ่ง มันก็ทำให้เธอตัดสินใจพูดมันออกไป ตามความคิดของเธอว่า " หยางเฟยเทียน ข้าขอถามท่าน ท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่ ? " " หึ !! ยังกล้าถามข้าอีกหรือ ข้าจะตอบให้ก็ได้ ว่า ข้าไม่เคยรักเจ้าเลยแม้แต่น้อย จำใส่สมองของเจ้าเอาไว้ " พูดจบเขาก็เดินออกไปเลย เธอทรุดลงพื้นแล้วน้ำตาอาบแก้มจนอาจิน อาจิ๋ว เข้ามาปลอบเจ้านายของเธอ ทั้งสองคนติดตามมาจากบ้านเดิมซึ่งเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็ก เรียกว่าเติบโตมาพร้อมกันเลยก็ว่าได้ " ฮูหยินอย่าร้องไห้ไปเลยนะเจ้าค่ะ " อาจิ๋วปลอบใจเธอ เธอเห็นจวิ้นจู่น้อยของเธอร้องไห้แบบนี้ตั้งแต่แต่งเข้ามาในจวนสกุลหยาง นายน้อยไม่เคยแยแสฮูหยินน้อยเลย " จวิ้นจู่ !! " " อาจิน ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกข้าแบบนี้ ประเดี๋ยวมีคนมาได้ยินเข้าจะเป็นเรื่อง เข้าใจหรือไม่ " " เจ้าค่ะ ฮูหยิน " " แล้วทำไมฮูหยินไม่บอกคุณชายใหญ่กับชายรองเจ้าค่ะ พวกคุณชายต้องช่วยท่านแน่ๆ นะเจ้าคะ " " อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม พี่สี่ นะ ข้าไม่เป็นไร " พี่สี่ที่เธอหมายถึงก็คือคุณหนูรอง " แต่ฮูหยินเจ้าค่ะ ... " " อาจินพอแล้ว เจ้าจะไปคะยั้นคะยอฮูหยินทำไมกัน เข้านอนได้แล้วนะเจ้าค่ะ ไม่ต้องคิดมาก " พี่ใหญ่ของนางเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้นที่อยู่แดนเหนือ เหมือนกับพี่ชายคนรองของนาง ที่เป็นรองแม่ทัพ และยังเป็นกุนซือของกองทัพอีกด้วย ส่วนสามีเธอเป็นรองแม่ทัพอยู่แดนใต้ เช่นเดียวกับพี่ 3 ของนาง พี่ชายทั้งสามคนรักนางมาก ถึงพี่สามของนางจะเป็นเพียงลูกอนุภรรยา แต่ท่านแม่เล็กเจียงจียวหนิง ก็ดีต่อเธอมาก รวมถึงพี่สาวอย่างเจียวอ้าย ยกเว้นพี่สาวคนโต ที่จ้องแต่จะหาเรื่องเธอ ไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริงของเธอ นอกเสียจากพ่อแม่พี่ชายทั้งสองของเธอ เพื่อความปลอดภัยของเธอและท่านแม่ของเธอ ท่านแม่ของนางเป็นองค์หญิงจากแคว้นจ้าว เป็นพระขนิษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน นั่นก็คือ ฮ่องเต้ จ้าวอี้เฉิน หรือก็คือท่านลุงของเธอนั้นเอง

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 25×× ณ. กรุงเทพมหานครวันนี้เป็นวันเกิดของเธอนามว่า " ควีน " น้องสาวอันเป็นที่รักเพียงคนเดียวของครอบครัว พี่ชายรักเธอมาก เธอเป็นดั่งเจ้าหญิงในสายตาพวกเขา ถูกรัก ทนุถนอม ตามใจมาตั้งแต่เด็ก เพราะเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านวาเลนติโน่ ทุกปีในวันเกิดเธอจะฉลองกับครอบครัวที่บ้านแต่ปีนี้พิเศษหน่อยคือ พี่ชายจัดงานวันเกิดครบ 24 ปีของเธอที่ K&K ผับ หรือก็คือที่ผับของตัวเองให้กับน้องสาวที่รักมาก ผับนี้เป็นธุรกิจของพี่ชายอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งตลอดที่ผ่านมาพี่ชายไม่เคยอนุญาตให้เธอเข้ามาที่นี่สักครั้ง จนตอนนี้ เพราะเธอยังเป็นเด็กในสายตาของพี่ชายทั้งสอง แดดดี้ หม่ามี๊ ด้วย ณ. K&K คลับ พอมาถึงเธอก็ลงจากรถสปอร์ตหรูสีขาวคันโปรดที่ได้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อตอนอายุ 22 ปีที่แดดดี้เป็นคนซื้อให้ " คุณหนู ผมชื่อโซนครับ นายให้ผมมารอรับคุณหนูครับ " บอดี้การ์ดหน้าคลับเอ่ยทักทายเธอ เธอจึงยิ้มและพยักหน้า แม้ไม่เคยมาแต่คนที่นี่รู้ว่านายรักน้องสาวคนเดียวมากแค่ไหน และเขาก็ได้รับคำสั่งที่มารอรับคุณหนูไปส่งให้ถึงสถานที่จัดงานซึ่งก็คือชั้น 3 ของคลับ " สวัสดีค่ะพี่โซน " เธอเอ่ยทักทายจากนั้นการ์ดก็เดินนำเข้าไปด้านในโดยใช้ทางพิเศษเพื่อเป็นการปลอดภัยสำหรับน้องสาวคนเดียวของเจ้านาย เพราะเส้นทางนี้มีเพียงเจ้าของและเพื่อนคนสนิทที่จะสามารถใช้ได้ ชั้นสาม " ขอบคุณที่มาส่งส่งหนูค่ะพี่โซน แล้วพี่คามิล พี่คิรินล่ะค่ะ " เธอเอ่ยถามการ์ดทันที เพราะเพื่อนยังไม่มา เข้ามาในห้องก็ไม่เห็นพี่ชายทั้งสอง มีแต่คนแปลกหน้า 2-3 คนเธอไม่รู้จัก ไม่สิ มีเพื่อนพี่ชายสองคน คือพี่ไนท์ เพื่อนพี่ชายคนโต พี่มิวนิคเพื่อนพี่ชายคนรอง อยู่ด้วย ส่วนอีกสามคนเธอไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน " สวัสดีค่ะพี่ไนท์ พี่มิวนิค " เธอไม่ลืมยกมือไหว้สองคนนั้นก่อน " โซนไปดูแลด้านหน้าเถอะ เดี๋ยวฉันดูแลควีนต่อเอง " มิวนิคเอ่ยบอก แต่โซนที่รับคำสั่งจากเจ้านายมา ก็อึกอักไม่ยอมไปไหน จนคนตัวเล็กเอ่ยขึ้นว่า " พี่โซนลงไปรอรับ ริน ซัน ซีซี ให้หนูทีค่ะ " พอเธอเอ่ยบอกและนำรูปทั้งสามให้ดูถึงลงไปและทิ้งน้องสาวคนเดียวเจ้านายให้อยู่กับเพื่อนของเจ้านายแทน " ตัวเล็กมานั่งสิ พี่ชายเราไปเซ็นเอกสารข้างบนเดี๋ยวก็ลงมา " ไนท์เอ่ยบอก เธอจึงเดินไปนั่งลงข้างไนท์ เพราะเธอรู้ดีว่า ไนท์ มิวนิค รักเธอเหมือนน้องสาว และรู้ว่าพี่ชายห้ามเธอดื่มแอลกอฮอล์ เลยสั่งขนมกับน้ำส้มมาไว้ให้แทน " ของควีนหรอค่ะ " พอเห็นขนมที่ชอบตอนเด็กๆ เธอก็เอ่ยถามพลางจ้องขนมตาเป็นประกาย " ใช่ กินรองท้องก่อน พี่รู้ว่าเรายังไม่กินข้าวมาแน่ ใช่ไหม ? " เธอจึงพยักหน้าและเอ่ยขอบคุณ " ขอบคุณค่ะพี่ไนท์ " แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเกร็งๆ เพราะมีคนไม่รู้จักอยู่ดี จนมิวนิคสังเกตเห็น " ไม่ต้องกลัว ว่าคนนั้นเพื่อนพวกพี่เอง ส่วนคนนั้นที่หน้านิ่งๆ ชื่อวาโย ส่วนคนสุดท้ายที่ดูดุๆ นิ่งๆ นั่นน้องไม่เคยเจอแน่ๆ ชื่อเฉินอี้หยาง พึ่งกลับจากจีน " คนเธอทีล่ะคน แต่เท่าที่สังเกตเธอคุ้นหน้าสองคนแรก เพราะเคยเจอไปหาพี่ชายที่บ้าน แต่ไม่เคยรู้จักชื่อ " สวัสดีค่ะ พี่วาโย พี่อี้หยาง " วาโยกับเฉินอี้หยางทำเพียงพยักหน้าตอบ ส่วนเปเปอร์มีแค่น้องชายสามคน อยากมีน้องสาวมาตลอดก็ตอบมาว่า " สวัสดีครับน้องควีนได้ยินชื่อมานานแล้วสวยกว่าในรูปอีก เรียกพี่วาก็ได้ " เขาตอบห้วนๆ " ค่ะ " รอสักพักเพื่อนเธอก็มาถึง เธอจึงไปนั่งอีกฝั่งกับเพื่อน เธอคุยกับเพื่อนสักพักให้ๆ พี่ชายก็มา " พี่คามิล พี่คิริน มาแล้ว " พอเห็นพี่ชายเข้ามาเธอก็เอ่ยทัก พี่ชายคนโต พี่ชายคนรองจึงพยักหน้า " ของขวัญพี่ส่งไปให้ที่คอนโดฯแล้วกลับไปคอยไปดูนะ " พี่ชายคนรองเอ่ยบอกเธออยากมีสัตว์เลี้ยงเป็นของตัวเองนานแล้ว แต่พี่ชายไม่เคยอนุญาตสักที " ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะพี่คิริน " เธอเอ่ยขอบคุณเขา " นี่ของพี่ สุขสันต์วันเกิดขอให้น้องมีความสุขทุกวัน เป็นเด็กดีนะ " พี่ชายคนโตยืนของขวัญให้เธอ โดยที่เธอรู้เลยว่าเป็นอะไร แล้วก็ต่อด้วยทุกคน " ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนด้วยนะคะ ของคุณพวกแกด้วยนะ " เธอขอบคุณเพื่อนพี่ชายและก็หันมาขอบคุณเพื่อนๆ ที่เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ

เรื่องราวระหว่าง หลินหนิงกงจู่ และรองแม่ทัพหนุ่มแห่งตระกูลเจิ้ง