เรื่องราวระหว่าง หลินหนิงกงจู่ และรองแม่ทัพหนุ่มแห่งตระกูลเจิ้ง

เรื่องราวระหว่าง จวิ้นจู่หลี่หมิงหมิง บุตรสาวคนเล็กของเสนาบดีหลี่เจิ้งเว่ย และฮูหยินเอก หรือ หลี่ฮูหยิน ( กงจู่จ้าวฮวาหลี่ ) ที่เขาเคยช่วยเหลือเธอเอาไว้เมื่อตอนเด็กจนทำให้เธอเกิดหลงรักท่านรองแม่ทัพหนุ่ม ผู้เย็นชา ไร้หัวใจ จนมีคนกล่าวขานว่าเขาคือ " มัจจุราชหน้านิ่ง " ที่สังหารศัตรูไม่กระพริบตาในสนามรบ เพราะอยากตอบแทนในวัยเด็กที่เขานั่นได้ช่วยชีวิตเธอ โดยตั้งแต่นั้นมาก็ทำให้ท่านป้าที่เอ็นดูเด็กสาวคนนี้จัดการหมั้นหมายเธอให้กับลูกชายคนเล็กอย่างท่านรองแม่ทัพหยาง หรือ หยางเฟยเทียน ตั้งแต่เธออายุ 12 หนาว จนตอนนี้เธอนั้นอายุ 15 หนาวแล้ว ผ่านวัยปักปิ่นแล้ว กลายเป็นสาวสวยสพรั่งแล้ว ผิวพรรณดีได้เสด็จแม่ ผิวขาวนายหยก หน้าตาหมดจด สมกับเป็นท่านหญิงน้อย เธอนั่นมีพี่ชายร่วมมารดา 2 คน คือ หลี่หมิงเว่ย บุตรชายคนโตของบ้าน และหลี่หมิงหาน บุตรชายคนรองของบ้าน เสนาบดีหลี่มีฮูหยินรอง 1 คน คือ จางซิง มีลูกสาว 1 คน คือ หลี่ซิงเยว่ บุตรสาวคนโต อนุภรรยา 1 คน คือ เจียงเจียวหนิง มีบุตร 2 คน ชาย 1 คือ หลี่เจียวอิน บุตรชายคนที่ 3 หญิง 1 คือ หลี่เจียวอ้าย บุตรสาวคนรอง หลังจากเธอแต่งงานได้ 1 ปีครึ่งท่านป้าท่านลุง ก็เอ่ยถามเรื่องหลาน มาตลอดที่พบหน้า จนเธอไม่รู้จะหาอะไรมาอธิบายแล้ว เธอคิดว่าถึงเวลาที่ต้องพูดกับเขาจริงจังสักที " ท่านพี่กลับมาแล้วหรือเจ้าค่ะ เหนื่อยมากหรือไม่ ? " " อืม " " ท่านพี่ทานอะไรมาหรือยังเจ้าค่ะ " " อืม " " ท่านพี่เจ้าค่ะ คือว่า..... ท่านแม่ ท่านพ่อถามมาว่าเมื่อไหร่ เราจะมีหลานให้พวกท่านอุ้..... " " หลี่หมิงหมิง !!! หยุดพูดสักทีได้หรือไม่ !! เพราะแบบนี้ยังไง ข้าถึงไม่ร่วมห้องกับเจ้า หัดรู้ตัวเองบ้าง " " น่ารำคาญสิันดี !! หากไม่เพราะเจ้า ข้ากับเยว่เออ คงได้แต่งงานกันไปแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเจ้า " เพราะอะไรกันเขาถึงได้เกลียดซังเธอมากนัก เป็นเพราะข้าทำให้วาสนารักของเขากับพี่สาวข้าขาดสะบั้น อย่างนั้นหรือ ทำไมเจอหน้ากันทีไรต้องทะเลาะกันตลอด คนที่เขาชอบไม่ใช่ข้า แต่กลับเป็นพี่สาวของข้าอย่างนั้นหรือ ' หยางเฟยเทียน ข้าขอถามท่าน ท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่ ? ' นี่คือสิ่งที่เธอคิดในใจมาตลอด ถ้าหากพี่ใหญ่ และพี่รอง รู้เรื่องนี้จะเป็นยังไงกันนะ และสิ่งที่คิดและเก็บมานานถึงปีครึ่ง มันก็ทำให้เธอตัดสินใจพูดมันออกไป ตามความคิดของเธอว่า " หยางเฟยเทียน ข้าขอถามท่าน ท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่ ? " " หึ !! ยังกล้าถามข้าอีกหรือ ข้าจะตอบให้ก็ได้ ว่า ข้าไม่เคยรักเจ้าเลยแม้แต่น้อย จำใส่สมองของเจ้าเอาไว้ " พูดจบเขาก็เดินออกไปเลย เธอทรุดลงพื้นแล้วน้ำตาอาบแก้มจนอาจิน อาจิ๋ว เข้ามาปลอบเจ้านายของเธอ ทั้งสองคนติดตามมาจากบ้านเดิมซึ่งเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็ก เรียกว่าเติบโตมาพร้อมกันเลยก็ว่าได้ " ฮูหยินอย่าร้องไห้ไปเลยนะเจ้าค่ะ " อาจิ๋วปลอบใจเธอ เธอเห็นจวิ้นจู่น้อยของเธอร้องไห้แบบนี้ตั้งแต่แต่งเข้ามาในจวนสกุลหยาง นายน้อยไม่เคยแยแสฮูหยินน้อยเลย " จวิ้นจู่ !! " " อาจิน ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกข้าแบบนี้ ประเดี๋ยวมีคนมาได้ยินเข้าจะเป็นเรื่อง เข้าใจหรือไม่ " " เจ้าค่ะ ฮูหยิน " " แล้วทำไมฮูหยินไม่บอกคุณชายใหญ่กับชายรองเจ้าค่ะ พวกคุณชายต้องช่วยท่านแน่ๆ นะเจ้าคะ " " อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม พี่สี่ นะ ข้าไม่เป็นไร " พี่สี่ที่เธอหมายถึงก็คือคุณหนูรอง " แต่ฮูหยินเจ้าค่ะ ... " " อาจินพอแล้ว เจ้าจะไปคะยั้นคะยอฮูหยินทำไมกัน เข้านอนได้แล้วนะเจ้าค่ะ ไม่ต้องคิดมาก " พี่ใหญ่ของนางเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้นที่อยู่แดนเหนือ เหมือนกับพี่ชายคนรองของนาง ที่เป็นรองแม่ทัพ และยังเป็นกุนซือของกองทัพอีกด้วย ส่วนสามีเธอเป็นรองแม่ทัพอยู่แดนใต้ เช่นเดียวกับพี่ 3 ของนาง พี่ชายทั้งสามคนรักนางมาก ถึงพี่สามของนางจะเป็นเพียงลูกอนุภรรยา แต่ท่านแม่เล็กเจียงจียวหนิง ก็ดีต่อเธอมาก รวมถึงพี่สาวอย่างเจียวอ้าย ยกเว้นพี่สาวคนโต ที่จ้องแต่จะหาเรื่องเธอ ไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริงของเธอ นอกเสียจากพ่อแม่พี่ชายทั้งสองของเธอ เพื่อความปลอดภัยของเธอและท่านแม่ของเธอ ท่านแม่ของนางเป็นองค์หญิงจากแคว้นจ้าว เป็นพระขนิษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน นั่นก็คือ ฮ่องเต้ จ้าวอี้เฉิน หรือก็คือท่านลุงของเธอนั้นเอง