เพราะมีชายอีกคนที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ เธอจึงเข้าใจผิด คิดว่าเขาคือคนเดียวกับที่ทำให้เพื่อนรักของเธอต้องเสียใจ ด้วยความแค้นแทนเพื่อน เธอจึงเผลอลงไม้ลงมือกับเขาแบบไม่ยั้ง แต่คนอย่าง “น้ำวน” ไม่ใช่คนที่จะยอมเจ็บตัวฟรี ๆ ในเมื่อเธอทำให้เขาเจ็บ…เธอก็ต้องชดใช้ และงานนี้ เขาจะเอาคืนให้สาสม จนเธอต้องจำชื่อเขาไปอีกนาน! . . กฏของน้ำวนผู้เงียบขรึม หนึ่งคำด่า = 1 จูบ ถ้าด่ามาเป็นชุดโปรโมชั่นจับกดทั้งคืน

HE SAID เธอเข้ามาในชีวิตของผมเพื่อเรียกร้องความสนใจจากผม ให้ผมสนใจแค่เธอเพียงคนเดียว แต่เวลาเธออยู่กับคนอื่นเธอจะถูกมองว่าเป็นยัยมารร้าย แต่เวลาที่เธออยู่กับผม เธอจะร้ายเสียยิ่งกว่านั้น เธอเป็นสวย เธอเซ็กซี่ ดีกรีดาวมหาลัยและเธอก็เป็นที่หมายปองของบรรดาพวกผู้ชาย ถึงผมจะรู้ว่าเธอเข้ามาหาผมด้วยจุดประสงค์อะไร แต่ผมก็ยอมสยบอยู่แทบเท้าเธออยู่ดี SHE SAID เขาเป็นผู้ชายประเภทที่ฉันโคตรที่จะเกลียดเข้าไส้ แต่ฉันก็ต้องยอมสวมหน้ากากเข้าหาเขาเพื่อจุดประสงค์บางอย่าง มันแลกมาด้วยความสะใจ ยิ่งฉันเห็นยัยนั่นดิ้นตายต่อหน้าฉันด้วยความอิจฉามากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งสะใจมากเท่านั้น ฉันมันร้ายฉันรู้ แต่ฉันแคร์ซะที่ไหน ใครดีมา ฉันดีตอบ แต่ใครร้ายมา ฉันร้ายกลับไปคูณสอง และตัวหมากสำคัญในการเดินเกมส์ของฉันครั้งนี้มันก็คือ เขา ผู้ชายที่ยัยคนที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิตให้ความสำคัญต่อเขามากที่สุด แต่...ฉันจะแย่งเขามาเป็นของฉันเอง

ฉันเชื่อว่าคนเราต้องเคยเจอเรื่องที่บังเอิญไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม แต่มันเป็นเพราะความบังเอิญหรือโชคชะตากันแน่ที่ทำให้ฉันได้มาเจอกับเขา "โซ่" เขาคือผู้ชายที่มีดีทั้งหน้าตา ฐานะ และความสามารถ และเขาก็เป็นนักดนตรีหนุ่มชื่อดังที่สาวๆ เกือบครึ่งประเทศล้วนเทใจให้กับเขา แต่แจ็คพอตมันดันมาแตกที่ฉัน เมื่อฉันดันบังเอิญตื่นขึ้นมาบนเตียงของเขา พร้อมกับประโยคแรกที่เขาเอ่ยพูดกับฉันมาว่า "ตื่นแล้วเหรอ" เอ๊ะ ฉันมานอนอยู่ที่นี่ได้ยังไงกันเนี่ยยยยยย!!!!! . . . . "ในเมื่อเธอก็ได้ลายเซ็นต์ของฉันไปแล้ว เธอช่วยลืมเรื่องวันนี้ไปให้หมดหน่อยได้ไหม" By.โซ่

ฉันไม่คิดว่าการที่ฉันตัดสินใจมาทำงานที่นี่มันจะทำให้ชีวิตของฉันเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ "รามสูร" หรือว่า "พี่ราม" เขาคือคนที่เข้ามาทำให้ชีวิตฉันต้องเปลี่ยนไป ผู้ชายเอือยเฉื่อยที่มาพร้อมกับใบหน้าไร้อารมณ์ที่มาพร้อมกับข้อเสนอให้ฉัน "แอรีส" ไปเป็นหมอนข้างให้เขา เพราะความอวดดีทำให้ฉันต้องยอมรับต่อชะตากรรมนั้น แต่ใครจะไปรู้ละว่าการเป็นหมอนข้างของผู้ชายที่ชื่อว่ารามสูรคนนั้นมันจะเปลืองตัวมากขนาดนี้ รู้ตัวอีกทีฉันก็ตกเป็นของเขาโดยไม่มีเงื่อนไขซะแล้ว“พะ พี่ราม”“ใช่ นั่นคือชื่อของผัวเธอ จำไว้ว่าต่อจากนี้ไปเธอคือเมียฉัน และอย่าได้ริไปให้ไอ้เหี้ยนั่นกอดหรือจูบเธออีก ไม่งั้นเอาให้ตายแน่”