สสาร เป็นนิยายรักและเรื่องสั้นอีโรติกสำหรับผู้ใหญ่ หรือ PWP (Porn Without Plot): เรื่องราวที่เน้นความสัมพันธ์ทางกาย (NC) ของตัวละครเป็นหลัก ไม่เหมาะสมสำหรับเยาวชน รวมถึงผู้ที่มีอารมณ์อ่อนไหว และ อาจก่อให้เกิดความไม่สบายใจ เนื่องด้วยเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ และ การใช้ภาษา โดยมิได้มีเจตนาชี้นำ ชักจูง ให้เกิดค่านิยม หรือ พฤติกรรมที่ขัดต่อหลักศีลธรรมอันดี และ เกิดทัศนคติในทางลบต่อเพศใดเพศหนึ่ง หรือ บุคคลใดบุคคลหนึ่ง เรื่องสั้น 16 เรื่อง / จำนวน 25 ตอน ระดับความเข้มข้นของเรื่องราว (Dirty talk) เหตุการณ์สะเทือนใจ ความสัมพันธ์ทางครอบครัว การนอกกาย และ นอกใจ NTR ขัดต่อหลักศีลธรรมอันดี ความรุนแรงในด้านเพศ และ การใช้ภาษาทางอารมณ์ของตัวละครที่อาจกระทบกระเทือนต่อจิตใจ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ผู้ที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีควรได้รับคำแนะนำ

ใต้เงาธิสเซิล ลับซ่อนรักฉบับคุณซุปตาร์ Boyband​ (บอยแบนด์) ​ ​Dai (วงได) ​ เจ้าของผลงานเพลง​ Thistle โด่งดังมากว่า​ 2 ทศวรรษ​ ก่อนที่สมาชิก​ แต่ละคนในวงจะแยกย้ายไปมีครอบครัว​ แต่ยังคงมีผลงานออกมา​ให้ได้ติดตามกันอย่างต่อเนื่อง ด้วยฐานแฟนคลับที่ยังคงเหนียวแน่น​ อีกทั้งฝีไม้ลายมือ​การแต่ง​ เนื้อร้อง​-ทำนอง​เพลง​ ที่ยอดเยี่ยม บวกกับน้ำเสียงอันไพเราะ​ซึ่งคงความเป็นเอกลักษณ์ ส่งผลให้วง​ได​เติบโต​ และ​ พัฒนาไปอย่างต่อเนื่อง​ เพื่อก้าวไปข้างหน้า​ พร้อมกับฐานแฟนคลับของพวกเขา​ในนาม​ ได ซอลจัง​ : "หนูไม่ได้โง่หรอกนะคะ​ ที่จะไม่รู้ว่าตกลงอะไรไว้กับคุณบ้าง​ สี่สิบล้านเยน​ ในเงื่อนไขของสัญญา!" "แล้วจะให้หนูทำยังไงคะ คุณถึงจะยอมเชื่อ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว คุณไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรเลย หนูรับรองจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร ทุกอย่างจะจบลงแค่ตรงนี้ คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิด หรือกังวลอะไรเลยทั้งนัั้น เพราะมันก็แค่เรื่องที่เกิดขึ้น คืนเดียวเท่านั้นเอง!" ได้ยินคำพูดของซอลจัง ไคโรก็แทบหลุดหัวเราะเยาะออกมา "เธอกำลังจะบอกฉันว่า มันก็แค่ วันไนต์สแตนด์ เท่านั้นสินะ" ไคโรรู้สึกถูกดูหมิ่นศักดิ์ศรี เพราะเขาไม่คิดจะวันไนท์สแตนกับใคร หากแต่เด็กคนนี้กลับมาทำเป็นถือดี ร่ายยาวเรื่องพวกนี้แล้วตัดจบทุกอย่างไว้แค่เพียง วันไนต์สแตนด์ โดยไม่มีอะไรยืนยันได้เลยว่า เขาจะไม่ถูกเธอแบล็คเมล์เข้าทีหลัง เพราะตอนนี้ไคโรมองว่าเธอไม่ต่างไปจากพวก ยาราคาชิ แฟน ของศิลปินไอดอลเลยแม้แต่นิดเดียว "มันก็แล้วแต่คุณจะให้คำจำกัดความตรงนั้นยังไง และ เพื่อพิสูจน์ว่าหนูไม่ได้อยากเอาตัวเองเข้ามาแทนที่ใคร หนูจะอยู่ให้ห่างคุณมากที่สุด ถ้าคุณอยู่ในห้องนี้ หนูจะไม่มีทางเข้ามาในนี้เด็ดขาด แบบนี้... คุณโอเคไหม?" หมายเหตุ : นิยายเรื่องนี้ แต่งขึ้นจากจินตนาการ​ บุคคล​ ชื่อ​ ตัวละคร​ และ​ สถานที่ภายในเรื่อง​เกิดขึ้นจากการสมมติ​ขึ้นมาทั้งหมด​ โปรดงดเว้นการดราม่า​ และ​ โปรดมีวิจารณญาน​ในการอ่าน

ความซวยบังเกิด! เมื่อหนุ่ม​ ๆ​ ดันหลงรัก​แม่สื่อซะเอง! ทว่า​งานนี้​ดันมีแต่เหล่า​ เสือ​ สิงห์​​ กระทิง​ แรด! ไม่พอ​ยัง​ถูก​​พวกนั้น​พา​กัน​ลงขัน​ ใคร​ฟัน​เธอ​ได้​ก่อน​ เอา​เงินพนันไป! "กูเพิ่งรู้ว่าลูกค้าที่ว่าจ้างบริษัทของเราเป็นบริษัทของดรีม" ผมบอกกับพวกมัน ก่อนที่ไอ้เตอร์จะเป็นคนถามต่อ "ดรีมไหนวะ! มึงอย่าบอกนะว่ากำลังหมายถึงผู้หญิงที่มึงเคย..." มันไม่พูดต่อ แต่ละไว้ในฐานที่เข้าใจ ซึ่งพวกมันรู้ดีอยู่แล้วว่าดรีม คือผู้หญิงที่พวกเราต่างพากันลงขันในกลุ่มว่าใครจะเป็นคนได้ฟันเธอก่อนกัน แล้วผมก็เป็นผู้โชคดีคนนั้นที่ได้เธอมาครอง "เออ!" ผมพยักหน้าตอบ "เฮ้ย! นี่พูดจริงป่ะเนี่ย" ไอ้เตอร์แม่งถามผม "แล้วกูจะพูดเล่นทำเหี้ยไร!" ผมตอบกลับไป ทว่าพวกแม่งกลับขมวดคิ้วท่าทางเหมือนไม่อยากเชื่อว่าลูกค้ารายนี้จะเป็นดรีม ผิดกับผมที่ไม่แปลกใจในเรื่องนี้เลย เพราะดรีมเคยบอกผมไว้แล้วว่าอยากเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง และ แน่นอนว่าเธอทำได้ แถมทำได้ดีซะด้วย "หายไปไหนมาตั้งสี่ปีวะ" ไอ้อ้อถามก่อนที่ไอ้พอร์ชจะเป็นคนถามขึ้นมาบ้าง "แล้วสวยขึ้นป่ะ" "สวย รวย แถมมีบอดี้การ์ดพ่วงมาด้วยอีกสองคน" ผมตอบ "แปลว่าต้องสวยขึ้นมากเลยนะ ถึงได้มีบอดี้การ์ดตามมาคุม" ไอ้เตอร์ว่าพลางครุ่นคิด "อืม...สวย สวยจนกูไม่อยากให้ใครเข้าใกล้เขาเลย" "เป็นเอามากเลยนะ นี่มึงยังไม่ตัดใจอีกเหรอวะ มันผ่านมาตั้งสี่ปีแล้วนะเว้ย เขาอาจจะคบกับใครใหม่ไปแล้วก็ได้" 'ดูแม่ง! เพื่อนพวกนี้ ไม่เคยจะมีใครพูดให้กำลังใจผมเลย มีแต่จะคอยทับถม แต่ผมก็ไม่ได้สนใจพวกมันนักหรอก เพราะรู้ดีว่าพวกนี้พากันอิจฉาตาร้อนที่วันนั้นเป็นผมที่ได้ดรีมไปแทนที่จะเป็นพวกมัน โดยเฉพาะไอ้เชี้ยอ้อ' "แต่ดรีมเป็นเมียกู!" ผมบอกออกไป ถึงใครจะว่าหน้าด้านก็เถอะ "มึงนี่เป็นเอามากว่ะ หายไปตั้งสี่ปี เขาไม่กลายเป็นเมียคนอื่นไปแล้วเหรอวะ" "ไอ้เหี้ยพอร์ช...มึงหุบปากไปเลย!" "หรือแม่งไม่จริงวะ มันตั้งสี่ปีเชียวนะเว้ยมึง"

ความซวยบังเกิด! เมื่อหนุ่ม​ ๆ​ ดันหลงรัก​แม่สื่อซะเอง! ทว่า...กลับมีขวากหนามกางกั้นอยู่ตรงหน้า... “มิ้วท้องกับนายใช่ไหม” เธอถามพลางจ้องหน้าคนที่ตัวสูงกว่า “ไม่รู้!” เขาตอบห้วน​ ๆ​ ความซวยบังเกิด!...

ไวโอลิน หญิงสาวน่ารักและน่าทะนุถนอมที่ความรักกำลังผลิบาน แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย เมื่อจู่ ๆ ฮอร์น นักแข่งรถซูเปอร์คาร์ แฟนหนุ่มที่เป็นทั้งพี่ชาย และ คนรักในเวลาเดียวกัน กลับเดิมพันการแข่งขันด้วยตัวเธอ “ถอยไปนะไอ้คนเฮงซวย!” ไวโอลินปรี๊ดใส่ “หยุดโลกสวยได้แล้ว เธอคิดว่ามันเป็นเทพบุตรนักหรือไง!” ร่างสูงพูดเสียงเย้ยหยัน “ใช่! ฮอร์นเขาเป็นสุภาพบุรษ เขาดีกับฉัน ไม่เหมือนอย่างนาย” ไวโอลินตะเบ็งเสียงใส่ มือหนาของเขากระชากไปที่เรียวแขนของเธอแล้วออกแรงบีบจนเกิดเป็นรอยแดง ในขณะที่แขนของเขาเองก็เกร็งจนมีเส้นเลือดปูดขึ้นมาเช่นกัน “แล้วไหนล่ะคนดีของเธอ มันหายหัวไปไหนซะแล้วล่ะ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ว่ามันไม่ได้ดีอย่างที่เธอคิดหรอก อย่ามั่นใจไปหน่อยเลย”แววตาคมจ้องมองเธออย่างเกรี้ยวกราด แต่ไวโอลินกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด “เอามือออกไปให้พ้น! ฉันขยะแขยงคนอย่างนาย” ไวโอลินสะบัดแขนทิ้งแล้วเบี่ยงตัวเองให้หลุดออกมาจากตรงนั้น พันเจียหันขวับแล้วหมุนตัวดึงเธอให้กลับเข้ามาหาเขา

หยาดพิรุณ เตมีย์สกุล หญิงสาวผู้มองโลกในแง่ดี จนมองไม่เห็นด้านมืดของโลกที่มัวหมอง ตราบาปที่ใครบางคนมอบไว้ทำเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน "ลูกชายสุดที่รัก คือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีลมหายใจอยู่ต่อไปได้" เควิ่น ไอ ลูเทอรัน (เควิ่น , คุณเค , คุณไอ) หนุ่มลูกครึ่งทายาทปลายแถวของผู้มั่งคั่งในตระกูลเก่าแก่ของยุโรป เซียนทายผลฟุตบอลสุดแม่นยำที่เพื่อนๆ ในกลุ่มอยากเอาชนะ จนเกิดการพนันที่เขายากจะลืมเลือน แม้จะเป็นคนไม่ยอมคน แต่กลับมีบางอย่างทำเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล “หึ! คุณไม่น่าหาเรื่องยั่วอารมณ์ผมเลยนะ สี่ปีก่อน...ผมอาจจะไม่ได้ทำให้ไอคิโด้เกิดมา แต่ว่าคืนนี้ไม่แน่...ผมอาจจะทำให้ไอคิโด้มีน้องชายตัวเล็กๆ น่ารักๆ เพิ่มขึ้นมากอีกสักคนสองคนก็ได้ อยากรู้เหมือนกัน! ว่าผู้หญิงอ่อนโยนรักเด็กแบบคุณ จะกล้าทำอย่างที่พูดมั้ย ถ้าเกิดว่าในท้องมีลูกของผมอยู่จริงๆ" หยาดพิรุณ เตมีย์สกุล (หยาด) หญิงสาวผู้มองโลกในแง่ดี จนมองไม่เห็นด้านมืดของโลกที่มัวหมอง ตราบาปที่ใครบางคนมอบไว้ทำเธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน แม้จิตใจภายในของเธอจะอ่อนแอ แต่ก็ต้องพยายามแสร้งว่าตัวเองเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวตลอดเวลา น้ำตาไม่ใช่ทุกอย่างสำหรับเธอ แต่มันกลับช่วยให้ดวงตาเธอดูสวยขึ้น 'ลูกชายสุดที่รัก คือสิ่งเดียวที่ทำให้เธอมีลมหายใจอยู่ต่อไปได้' ​​​“คิโด้ไม่ใช่ลูกของคุณ ได้ยินใช่มั้ย! ว่าเค้าไม่ใช่ คิดเหรอ! ว่าฉันจะเก็บเลือดชั่วๆ แบบนั้นของคุณเอาไว้ ถ้าฉันรู้...ว่ามีลูกกับคนอย่างคุณ ฉันจะรีบเอาเด็กคนนั้นออกทันทีเลย จะไม่ยอมปล่อยให้ได้ลืมตาขึ้นมาดูโลกที่มันเส็งเคร็งแบบนี้หรอก!” เด็กชาย ปีย์ชนิตว์ เตมีย์สกุล ~ ไอคิโด้ (คิโด้) เด็กชายไร้เดียงสา​ รักและหวงแหนผู้เป็นแม่ที่สุดในโลก "ใครก็ตามที่มาแตะต้อง หรือ ทำแม่ผมเสียใจล่ะก็ ผมอัดมันคว่ำแน่! ไม่เชื่อก็ลองดูสิ"

เมื่อเจ้าหน้าที่จากหน่วยสืบสวนกลางที่พึ่งจะสูญเสียว่าที่คู่หมั้น เพราะถูกฆาตกรรมไปเมื่อเดือนก่อน ต้องมารับหน้าที่คุ้มครองพยานสาว ที่แอบหลงรักเขาจนยากเกินจะถอนใจเธอไม่เพียงแต่เป็นพยานที่อยู่ใกล้ๆ กับบริเวณจุดเกิดเหตุของคดีนี้ แต่เธอยังต้องมาเฉียดตายแทนเขาอีกด้วย ไม่รู้ว่าเพราะความบังเอิญ หรือ พรหมลิขิตที่ทำให้เธอต้องวิ่งวนเข้ามาอยู่ในภาระหน้าที่ของเขา แทนที่จะได้ปิดคดีไปแบบสวยๆ เจ้าหล่อนก็ดั๊น! เผยพฤติกรรมชวนน่าสงสัย! ไม่รู้ว่างานนี้จะต้องคลี่คลายคดีของคนรักเก่า และยังต้องจัดการกับปมปัญหาหัวใจครั้งใหม่นี้ ไปด้วยอย่างไร “เดี๋ยวก่อน!” มือบางแกะข้อมือเล็กของตัวเองออกจากพันธนาการของคนตัวสูงกว่า แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตรงหน้าพร้อมพูดกับเขาว่า “ถ้าคุณจะพูดเรื่องเมื่อกี้นี้ ฉันขอบอกไว้เลยค่ะ ว่าไม่จำเป็น!” เวนิตาตัดบท “เว...” เขาเอ่ยเสียเข้ม สีหน้าท่าทางของคนตรงหน้าดูไม่ถูกใจกับคำพูดของเธอเสียเท่าไหร่ ร่างสูงสบตาเธออย่างสงสัย ก่อนที่เวนิตาจะเฉลยออกมาตรงๆ “ฉันเข้าใจว่าที่คุณทำไปเพราะอะไร เรากำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ และเราจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าเราไม่ใช่คู่รักกัน มัน คืองาน และฉันเองก็มืออาชีพพอ คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทั้งนั้นค่ะ” “เวนิตา” เขาจ้องหน้าเธออย่างไม่เข้าใจ ในใจก็คิดสับสนว่าทำไมตัวเองถึงได้ทำเกินเลยกับเธอไปแบบนั้น “คุณสบายใจได้ค่ะ เพราะฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย” “เวนิตา...นี่คุณพูดจริงเหรอ” ร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉัน...ไม่ได้รู้สึกกับจูบห่วยๆ ของคุณเลย ชัดไหมคะ!” เวนิตาพูดออกมาอย่างหนักแน่น ฐานัตถ์ได้ยินอย่างนั้น ก็รู้สึกจุกอยู่ไม่น้อย เขาไม่พอใจในคำกล่าวของเธอเอาเสียเลย